Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Mattheüs 1 Mattheüs 2 Mattheüs 3 Mattheüs 4 Mattheüs 5 Mattheüs 6 Mattheüs 7 Mattheüs 8 Mattheüs 9 Mattheüs 10 Mattheüs 11 Mattheüs 12 Mattheüs 13 Mattheüs 14 Mattheüs 15 Mattheüs 16 Mattheüs 17 Mattheüs 18 Mattheüs 19 Mattheüs 20 Mattheüs 21 Mattheüs 22 Mattheüs 23 Mattheüs 24 Mattheüs 25 Mattheüs 26 Mattheüs 27 Mattheüs 28Verse
Mattheüs 27:1 Mattheüs 27:2 Mattheüs 27:3 Mattheüs 27:4 Mattheüs 27:5 Mattheüs 27:6 Mattheüs 27:7 Mattheüs 27:8 Mattheüs 27:9 Mattheüs 27:10 Mattheüs 27:11 Mattheüs 27:12 Mattheüs 27:13 Mattheüs 27:14 Mattheüs 27:15 Mattheüs 27:16 Mattheüs 27:17 Mattheüs 27:18 Mattheüs 27:19 Mattheüs 27:20 Mattheüs 27:21 Mattheüs 27:22 Mattheüs 27:23 Mattheüs 27:24 Mattheüs 27:25 Mattheüs 27:26 Mattheüs 27:27 Mattheüs 27:28 Mattheüs 27:29 Mattheüs 27:30 Mattheüs 27:31 Mattheüs 27:32 Mattheüs 27:33 Mattheüs 27:34 Mattheüs 27:35 Mattheüs 27:36 Mattheüs 27:37 Mattheüs 27:38 Mattheüs 27:39 Mattheüs 27:40 Mattheüs 27:41 Mattheüs 27:42 Mattheüs 27:43 Mattheüs 27:44 Mattheüs 27:45 Mattheüs 27:46 Mattheüs 27:47 Mattheüs 27:48 Mattheüs 27:49 Mattheüs 27:50 Mattheüs 27:51 Mattheüs 27:52 Mattheüs 27:53 Mattheüs 27:54 Mattheüs 27:55 Mattheüs 27:56 Mattheüs 27:57 Mattheüs 27:58 Mattheüs 27:59 Mattheüs 27:60 Mattheüs 27:61 Mattheüs 27:62 Mattheüs 27:63 Mattheüs 27:64 Mattheüs 27:65 Mattheüs 27:66
Interpretatieve kern: De onwil van Pilatus om te verantwoorden waarom Hij Hem veroordeelde
In Mattheüs 27:23 klinkt de stakkato van de voltrekking van het onrecht: de stadhouder vraagt wat Hij kwaads heeft gedaan, maar de Mensenmassa blijft roepen: Laat Hem gekruisigd worden! Dit impliceert een diepgewortelde maatschappelijke en geestelijke verharding, waarbij schijn en druk van de menigte zwaarder wegen dan de waarheidsgetuigenis van een onschuldige gehoorzame Leraar. De vraag van Pilatus toont een tragische twist: hij erkent de onschuld van Jezus, maar gaat mee in de publieke druk, wat een illustratie is van menselijke zwakte tegenover goddelijke gerechtigheid.
Literair-kontekst
Dit vers volgt de gebeurtenissen waarin Pilatus Jezus afvraagt en de beschuldigingen laat horen. De herhaalde roep om kruisiging echoot de wisselende stemmen in Jeruzalem: de religieuze autoriteiten, de menigte en de vertegenwoordiger van de keizer. De scène legt de nadruk op de contrasten: (1) onschuld tegenover schuld, (2) publieke opinie tegenover gerechtigheid, (3) menselijke macht tegenover de soevereiniteit van God die in het lijden van Christus tot openbaring komt. In zo’n literair hoofdstuk fungeert deze uitroep als een keerpunt: de menselijke obstinaatheid neemt toe, terwijl Gods plan onverminderd doorwerkt.
Theologische betekenis
De vraag van Pilatus wijst op de kern van het evangelie: het lijden van Christus is een vrijwillige onderwerping aan de gehoorzaamheid tot in de dood, zelfs wanneer de mensheid Hem onschuldig verklaart. Dit vers legt de nadruk op: (a) de onschuld van Jezus in menselijke oordelen, (b) de macht van de mens over leven en dood buiten Gods orde, maar (c) Gods voornemen dat het ware verlossingswerk door lijden en kruising volbracht wordt. Deze spanning tussen menselijke wil en goddelijke bestemming wordt in het geheel van Matteüs 27 duidelijk: de kruisiging is geen accident, maar deel van Gods heilshistorie.
Cross-referenties en korte verklaringen
Reflectievragen
Korte conclusie
Mattheüs 27:23 benadrukt de tragische wending waarin menselijke autoriteit en volksmening de onschuldige Christus willen laten sterven. Toch werkt Gods doel onverstoord door: het lijden van Jezus is de weg tot verlossing. Door dit vers toont Matteüs dat de veroordeling niet slechts een historisch incident is, maar een theologisch cruciaal moment waarin de ware gerechtigheid zich openbaart door het kenmerkende kenmerk van Gods liefde in Christus.
Aanhalingen uit oudere commentarissen (in beperkte mate): Matthew Henry wijst op de wrange zwakte van Pilatus die de waarheid onder druk van de menigte ondermijnt; Albert Barnes benadrukt de spanning tussen recht en volkse druk; Adam Clarke noemt de implicatie dat de heerser van de landstreek de schuld probeert af te schuiven, terwijl God de geschiedenis leidt. (Exacte citaten uit deze bronnen worden slechts als korte verwijzingen genoemd en niet opnieuw volledige passages geciteerd.)