Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Mattheüs 1 Mattheüs 2 Mattheüs 3 Mattheüs 4 Mattheüs 5 Mattheüs 6 Mattheüs 7 Mattheüs 8 Mattheüs 9 Mattheüs 10 Mattheüs 11 Mattheüs 12 Mattheüs 13 Mattheüs 14 Mattheüs 15 Mattheüs 16 Mattheüs 17 Mattheüs 18 Mattheüs 19 Mattheüs 20 Mattheüs 21 Mattheüs 22 Mattheüs 23 Mattheüs 24 Mattheüs 25 Mattheüs 26 Mattheüs 27 Mattheüs 28Verse
Mattheüs 27:1 Mattheüs 27:2 Mattheüs 27:3 Mattheüs 27:4 Mattheüs 27:5 Mattheüs 27:6 Mattheüs 27:7 Mattheüs 27:8 Mattheüs 27:9 Mattheüs 27:10 Mattheüs 27:11 Mattheüs 27:12 Mattheüs 27:13 Mattheüs 27:14 Mattheüs 27:15 Mattheüs 27:16 Mattheüs 27:17 Mattheüs 27:18 Mattheüs 27:19 Mattheüs 27:20 Mattheüs 27:21 Mattheüs 27:22 Mattheüs 27:23 Mattheüs 27:24 Mattheüs 27:25 Mattheüs 27:26 Mattheüs 27:27 Mattheüs 27:28 Mattheüs 27:29 Mattheüs 27:30 Mattheüs 27:31 Mattheüs 27:32 Mattheüs 27:33 Mattheüs 27:34 Mattheüs 27:35 Mattheüs 27:36 Mattheüs 27:37 Mattheüs 27:38 Mattheüs 27:39 Mattheüs 27:40 Mattheüs 27:41 Mattheüs 27:42 Mattheüs 27:43 Mattheüs 27:44 Mattheüs 27:45 Mattheüs 27:46 Mattheüs 27:47 Mattheüs 27:48 Mattheüs 27:49 Mattheüs 27:50 Mattheüs 27:51 Mattheüs 27:52 Mattheüs 27:53 Mattheüs 27:54 Mattheüs 27:55 Mattheüs 27:56 Mattheüs 27:57 Mattheüs 27:58 Mattheüs 27:59 Mattheüs 27:60 Mattheüs 27:61 Mattheüs 27:62 Mattheüs 27:63 Mattheüs 27:64 Mattheüs 27:65 Mattheüs 27:66



Intermezzo van keus: Barabbas als symbool van menselijke tekortkoming en goddelijke genade
Kernpunt: In Mattheüs 27:16 wordt Barabbas genoemd als de gevangene die voor het volk wordt vrijgelaten, terwijl Jezus ter dood wordt gebracht. Dit reversibele handelen van de menigte toont de menselijke neiging tot vergeving op basis van populariteit en politieke druk, terwijl Gods genade en gerechtigheid op een hoger plan spreken.
Literair uitzicht en context
Het vers staat in de passieverhaal rondom Jezus’ verantwoording en de keuze van Pilatus om vrij te laten of te veroordelen. Barabbas wordt aangeduid als een welbekenden gevangene, wat aanduidt dat hij een bekend misdadiger of politieke gevangene was. Deze setting onderstreept de ironie: wie schreeuwt om vergeving voor een schijnbaar ernstige misdaad, wordt nog steeds op de muur van gerechtigheid geconfronteerd met het ware kwaad van alternatieve loyale keuzes. Volgens de evangeliën stelt dit ogenblik de morele prioriteiten van de samenleving bloot en zet het de lezer voor de vraag: wie bepaalt wat gerechtigheid is?
Theologische betekenis
Barabbas fungeert als symbolische tegenhanger van Christus. Terwijl Barabbas vrijgesproken lijkt door de menigte, blijft Jezus die zonder verontschuldiging veroordeeld en kruisigt. In de grootste omkering van zonde en genade wordt duidelijk dat menselijke rechtvaardiging vaak berust op timing, macht en publieke opinie, terwijl Gods gerechtigheid volledig tot uiting komt in Christus’ lijden en dood. De keuze van Barabbas laat zien hoe scheidslijnen tussen recht en genade vaak door de mens worden bepaald, terwijl Gods verlangen juist gericht is op verzoening door Jezus.
Verbindingen met andere Schriftplaatsen
- Jesaja 53:4-6: De lijdende Knecht draagt de straf die wij verdienen; dit contrasteert met de wens om Barabbas vrij te laten, en benadrukt hoe verlossing buiten menselijke rekening plaatsvindt.
- 1 Korintiërs 1:27-29: God kiest vaak wat laag en zwak lijkt om te beschamen wat hoog en machtig is; een echo van hoe de wereld Barabbas kiest en niet de Messias.
- Handelingen 3:14-15: Petrus identificeert Jezus als de waarheid van gerechtigheid terwijl het volk de dood van de Levensbrenger verkoos; de narratieve echo van een volkje dat kiest wat tijdelijk lijkt.
Reflectievragen
Conclusie
Mattheüs 27:16 presenteert Barabbas als een spreekwoordelijke tegenstelling: een gevangene die vrijgelaten wordt terwijl de Rechtvaardige sterft. De tekst nodigt uit tot bezinnen op wie wij voor onszelf kiezen wanneer vergeving en gerechtigheid aan de orde zijn. Uiteindelijk wijst de verwijzing naar Barabbas ons naar Christus, wiens offer de ware verzoening brengt, voorbij de grillen van mensenmeningen.
Aantekening over citaten uit klassieke commentaren (indien van toepassing): In dit deel worden synthese-elementen uit traditionele uitleg benaderd, met duidelijke verwijzingen naar algemene lijnen uit Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke, zonder directe volledige citaten uit tekst. Enkele korte, relevante observaties die vaak in deze werken terugkeren zijn de thema’s van verkiezing, gerechtigheid en de omkering van zonde door Christus’ straf.
Kruisverwijzingen
Zie: Jesaja 53 (verhandeling over het lijden van de Knecht), 1 Korintiërs 1:27-29 (Gods keuze van wat zwak is), Handelingen 3:14-15 (het veroordelen van de volk tot vergeving door Christus).