Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiVerse
Lukas 22:1 Lukas 22:2 Lukas 22:3 Lukas 22:4 Lukas 22:5 Lukas 22:6 Lukas 22:7 Lukas 22:8 Lukas 22:9 Lukas 22:10 Lukas 22:11 Lukas 22:12 Lukas 22:13 Lukas 22:14 Lukas 22:15 Lukas 22:16 Lukas 22:17 Lukas 22:18 Lukas 22:19 Lukas 22:20 Lukas 22:21 Lukas 22:22 Lukas 22:23 Lukas 22:24 Lukas 22:25 Lukas 22:26 Lukas 22:27 Lukas 22:28 Lukas 22:29 Lukas 22:30 Lukas 22:31 Lukas 22:32 Lukas 22:33 Lukas 22:34 Lukas 22:35 Lukas 22:36 Lukas 22:37 Lukas 22:38 Lukas 22:39 Lukas 22:40 Lukas 22:41 Lukas 22:42 Lukas 22:43 Lukas 22:44 Lukas 22:45 Lukas 22:46 Lukas 22:47 Lukas 22:48 Lukas 22:49 Lukas 22:50 Lukas 22:51 Lukas 22:52 Lukas 22:53 Lukas 22:54 Lukas 22:55 Lukas 22:56 Lukas 22:57 Lukas 22:58 Lukas 22:59 Lukas 22:60 Lukas 22:61 Lukas 22:62 Lukas 22:63 Lukas 22:64 Lukas 22:65 Lukas 22:66 Lukas 22:67 Lukas 22:68 Lukas 22:69 Lukas 22:70 Lukas 22:71
Lukas 22:42 — Het gebed van Jezus om de bijzondere drankbeker
Jezus bad tot de Vader om de drankbeker die voor Hem ligt van Hem weg te nemen, maar bevestigde tegelijk dat Zijn eigen wil ondergeschikt is aan die van de Vader: laat Uw wil geschieden, niet de mijne.
Contextueel kader
Deze versregel komt aan het einde van het avondmaal en vindt plaats in de Hof van Getsemane, net voordat Jezus gevangen genomen zou worden. Hij bevindt zich in een moment van immense angst en lijden, maar laat geen enkele zwakte blijken qua toelichting van Zijn toewijding aan Gods plan. De drankbeker wordt symbolisch gezien als de bitterheid van het lijden en de toewijding aan het verzoenend werk.
Interpretatieve kenmerken
- De woorden tonen de diepe menselijke nood van Jezus: Hij ervaart angst en lijden, maar blijft in gehoorzaamheid aan de Vader. Dit benadrukt Zijn volkomen menselijk karakter naast Zijn goddelijkheid.
- De formulering “Doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede” onderstreept de soevereiniteit van Gods plan en de bereidheid van de Zoon om dit plan uit te voeren, zelfs ten koste van lichamelijk enPsychisch lijden.
- Het gebed werkt als model voor discipelen: in beproevingen is het gepast om tot God te bidden met oprechte vraag en tegelijk een voljaande overgave aan Gods wil.
Gevormde inzichten uit vroege bijbelcommentaren
Matthew Henry benadrukt dat dit gebed niet wijst op een twijfel aan Gods plan, maar op een eerlijke uiting van menselijke angsten die worden overwonnen door vertrouwen in Gods raad. Albert Barnes wijst erop dat Jezus’s doel in dit moment het navolgen van de Vader is, niet het zoeken naar verzachting voor zichzelf. Adam Clarke vult aan dat de verzoeking hier niet om het bezitten van vrijheid gaat, maar om de mate van toewijding die God eist voor de verzoening.
Kernzinnen en korte cross-referenties
Toelichting bij de kruisverwijzingen: Joh. 18:11 toont de bereidheid van Jezus om de wil van de Vader te volgen, zelfs als dit lijden impliceert; Hebreeën 5:7-9 benadrukt hoe Zijn gehoorzaamheid uiteindelijk Zijn volle reddingswerk bevestigde.
Praktische aanzet
Voor de gelovige biedt dit vers een patroon: vurig bidden in de tijd van beproeving—openhartig tot God komen, de verlangens noemen, maar overgevend aan Gods heilige wil. Zo leren we vertrouwen in Gods plan ook wanneer het ons tegenstaat.
Samenvattende conclusie
In Lukas 22:42 zien we een diep menselijk worstelen en een volkomen gehoorzaamheid. Jezus’ gebed toont de geloofsgrondslag van het evangelie: God’s wil gegrond in liefde en verlossing, waarbij ons lijden getransformeerd wordt tot aanbidding en vertrouwen.