Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 48:1 Jeremia 48:2 Jeremia 48:3 Jeremia 48:4 Jeremia 48:5 Jeremia 48:6 Jeremia 48:7 Jeremia 48:8 Jeremia 48:9 Jeremia 48:10 Jeremia 48:11 Jeremia 48:12 Jeremia 48:13 Jeremia 48:14 Jeremia 48:15 Jeremia 48:16 Jeremia 48:17 Jeremia 48:18 Jeremia 48:19 Jeremia 48:20 Jeremia 48:21 Jeremia 48:22 Jeremia 48:23 Jeremia 48:24 Jeremia 48:25 Jeremia 48:26 Jeremia 48:27 Jeremia 48:28 Jeremia 48:29 Jeremia 48:30 Jeremia 48:31 Jeremia 48:32 Jeremia 48:33 Jeremia 48:34 Jeremia 48:35 Jeremia 48:36 Jeremia 48:37 Jeremia 48:38 Jeremia 48:39 Jeremia 48:40 Jeremia 48:41 Jeremia 48:42 Jeremia 48:43 Jeremia 48:44 Jeremia 48:45 Jeremia 48:46 Jeremia 48:47
Jeremia 48:23 — Immediate setting
In deze versen uit Jeremias 48 richt de profetie zich tegen de steden van Moab. Vers 23 noemt Jeremia specifieke plaatsen: Kirjathaim, Beth-Gamul en Beth-Meon. Deze opsomming markeert een gebiedsgerichte oordeelsverkondiging: de steden worden genoemd als getuigen van de breuk en teloorgang die over Moab zal komen als gevolg van Gods straf en de natie—toen nog een burenstaat naast Israël—die Hem niet erkende. De toon is ernstig en concreet: Gods oordeel treedt op in historische plaatsen, niet abstrakt, maar in het geografische weefsel van de nabije oosterse wereld.
Wat leert deze tekst over God en geloof
De melding van specifieke steden illustreert dat God nauwkeurig kijkt naar de richtingen van het volk en hun steden. Het wijst op Gods rechtvaardig oordeel over heidense natiën en hun voller afhankelijkheid van de Here. Moab wordt niet alleen als collectief gestraft genoemd, maar juist via het verlies en de teloorgang van zijn bereikbare dorpen en forten. Dit onderstreept dat de Here controle heeft over geopolitieke kaarten en dat hij de plekken waar men vertrouwen zoekt—of juist verzet tegen Hem—niet buiten Zijn rekening laat. Het geloofsvertrouwen wordt aldus getest: waar ligt het diepe fundament van veiligheid? God toont zich als de soevereine Rechter die de lot van naties bepaalt door historische gebeurtenissen.
Belangrijke woorden en beelden
In deze opsomming ligt de nadruk op concrete plekken waar Moab in de gebrokenheid terechtkomt. Het beeld van verzwakte steden verbeeldt niet alleen militaire nederlaag, maar ook morele en geestelijke verstarring ten gevolge van afwijzing van Gods bevelen.
Cross-references
Enkele vergelijkbare passages zetten dit thema van Gods oordeel op plaats en staat voort:
Toepassing voor vandaag
De melding van concrete steden herinnert ons eraan dat Gods oordeel niet geïsoleerd is van ons leven, maar doorsnijdt de kaart van onze eigen woonplaatsen en werkplekken. Waar mensen meer vertrouwen op stenen en kaarten dan op de God die de kaarten bepaalt, kan oordeel en verstarring volgen. Het verhaal roept ons op om ons hele bestaan—werk, thuis, plannen—onder Gods soevereine heerschappij te brengen. Vertrouw op Hem, ook wanneer de kaarten van onze nabije omgeving kwetsbaar of onzeker lijken. Houd vast aan Zijn beloften dat Hij nabij is in nood en dat Zijn gerechtigheid uiteindelijk de orde zal herstellen.
Quotaties uit oudere comentarissen (indien beschikbaar): - Matthew Henry en Adam Clarke beschouwen vaak dergelijke geografische opsomming als getuigen van Gods alomtegenwoordige rechtspraak over volken; Adams Clarke benadrukt het historische concrete karakter als afrekening op het eigen gedrag van Moab, gericht op erkenning van God als de ware Borg van veiligheid. Let op: exacte korte citaten zijn uitsluitend opgenomen waar ze direct in de tekst voorkomen.