Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 48:1 Jeremia 48:2 Jeremia 48:3 Jeremia 48:4 Jeremia 48:5 Jeremia 48:6 Jeremia 48:7 Jeremia 48:8 Jeremia 48:9 Jeremia 48:10 Jeremia 48:11 Jeremia 48:12 Jeremia 48:13 Jeremia 48:14 Jeremia 48:15 Jeremia 48:16 Jeremia 48:17 Jeremia 48:18 Jeremia 48:19 Jeremia 48:20 Jeremia 48:21 Jeremia 48:22 Jeremia 48:23 Jeremia 48:24 Jeremia 48:25 Jeremia 48:26 Jeremia 48:27 Jeremia 48:28 Jeremia 48:29 Jeremia 48:30 Jeremia 48:31 Jeremia 48:32 Jeremia 48:33 Jeremia 48:34 Jeremia 48:35 Jeremia 48:36 Jeremia 48:37 Jeremia 48:38 Jeremia 48:39 Jeremia 48:40 Jeremia 48:41 Jeremia 48:42 Jeremia 48:43 Jeremia 48:44 Jeremia 48:45 Jeremia 48:46 Jeremia 48:47
Hoofdinterpretatie
Jeremia 48:15 geeft een ontluisterende getuigenis over Moab: zijn steden zijn verwoest en degenen die jong zijn waren slachtoffer. De tekst plaatst de macht en trots van Moab onder het oordeel van de HEERE der legers. Het kernpunt is dat zelfs de sterkste plaatsen van een volk niet veilig zijn wanneer God zijn schepping, vooral zijn volk, corrigeert of oordeelt. Deze verzen verwijzen naar een historische verwoesting, maar dragen ook een theologisch principe mee: trots en zelfvertrouwen van volkeren worden bruut gebroken onder Gods heerschappij.
In Jeremia 48 liegt de orakel tegen Moab, een naburig volk dat een tijdje kon terugvallen op zijn militaristische reputatie. Het verspreidde zich over steden en forten; maar juist die trots wordt de maat van Gods rechtvaardig oordeel. De uitdrukking "de keur zijner jongelingen is ter slachting afgegaan" suggereert een totale verplettering van de toekomstverwachtingen van een generatie; zelfs de jonge mannen die shouldiden hoop symboliseren, worden weggevaagd. Het taalgebruik staat in lijn met de profetieën die de volkenheren onder de heerschappij van de Heere plaatsen.
Deze passage onderstreept Gods soevereiniteit over de stemmen en bewegingen van de naties. Het heet niet zozeer om Moab als individu, maar om een volk dat trots en afhankelijkheid van aardse macht koestert. Het oordeel is specifiek “sproken door de Koning, Wiens Naam is HEERE der heirscharen”—een titel die Gods universele heerschappij bekrachtigt. De harde realiteit van vernieuwing en verarming dient als waarschuwing: niets in de wereld, ook niet naasten en geografische grenzen, kan onafhankelijk van Gods plan staan.
- Jesaja 2:12-17: De universele hoogte en ondergang van de mens in het licht van Gods majesteit; vergelijkbaar thema van trots en uiteindelijk oordeel.
- Psalm 2:1-6: De natuurlijke rebellie van volken die door Gods aangewezen heerschappij wordt onderworpen, wat de noodzaak van erkentelijkheid voor de Heer benadrukt.
- Openbaring 18:8-10: De snelle en onherroepelijke val van een rijk onder Gods oordeel, als een toekomstige vervulling van dezelfde principes van trots en onderwerping.
Kort gezegd verbinden deze verwijzingen Jeremia’s concrete historische oordeel aan een blijvend theologisch patroon: trots op menselijke rijkdom en macht wordt uiteindelijk door God gecorrigeerd.
Jeremia 48:15 herinnert ons aan de onversneden waarheid dat God niemand en niets buiten zich laat gaan. Zijn Naam, HEERE der heirscharen, blijft de standaard en het anker: soms leidt Zijn oordeel tot verlies en verarming, maar altijd tot ware erkenning van zijn heilige autoriteit. Voor ons vandaag geldt: blijf afhankelijk van God, erken zijn majesteit en wees waakzaam tegen trots die ons scheiden kan van de bron van leven.
Notities over exacte woordverwijzingen: De beknopte formulering zoals “Wiens Naam is HEERE der heirscharen” is de korte, theologische samenvatting die door verschillende vertalingen wordt bevestigd. In de genoemde commentaren van Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke wordt dergelijk thema consistent aangestipt: Gods soevereiniteit en het neerhalen van menselijke hoogmoed.