Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jesaja 1 Jesaja 2 Jesaja 3 Jesaja 4 Jesaja 5 Jesaja 6 Jesaja 7 Jesaja 8 Jesaja 9 Jesaja 10 Jesaja 11 Jesaja 12 Jesaja 13 Jesaja 14 Jesaja 15 Jesaja 16 Jesaja 17 Jesaja 18 Jesaja 19 Jesaja 20 Jesaja 21 Jesaja 22 Jesaja 23 Jesaja 24 Jesaja 25 Jesaja 26 Jesaja 27 Jesaja 28 Jesaja 29 Jesaja 30 Jesaja 31 Jesaja 32 Jesaja 33 Jesaja 34 Jesaja 35 Jesaja 36 Jesaja 37 Jesaja 38 Jesaja 39 Jesaja 40 Jesaja 41 Jesaja 42 Jesaja 43 Jesaja 44 Jesaja 45 Jesaja 46 Jesaja 47 Jesaja 48 Jesaja 49 Jesaja 50 Jesaja 51 Jesaja 52 Jesaja 53 Jesaja 54 Jesaja 55 Jesaja 56 Jesaja 57 Jesaja 58 Jesaja 59 Jesaja 60 Jesaja 61 Jesaja 62 Jesaja 63 Jesaja 64 Jesaja 65 Jesaja 66
Jesaja 13:20 (NLD): Context en betekenis
Het vers maakt deel uit van de orakelstoel van Jesaja over Babilon. Hier wordt een toekomstbeeld ge schilderd waarin de oude macht van Troon en rijk ten val komt en er geen blijvende, veilige woonplaats meer zal zijn. De waarschuwing is gericht tegen trots en ontheffing van de mens als basis voor veiligheid; alleen Gods oordelen geven ware zekerheid. In deze profetie wordt bovendien een universeel beeld gespiegeld: plaatsen waar mensen vroeger veiligheid zochten – zelfs in tenten en herbergen – zullen niet langer bestaan. Het veld van de woestijn en de tenten van nomaden krijgt een eind toebedeeld, wat aangeeft dat perioden van vergankelijke glorie voorbij gaan.
Kernbetekenis
Het vers bevestigt dat de eindtijdelijke verschrikkingen en de vaststelling van het oordeel God’s soeverein handelen laten zien: wat maar tijdelijk lijkt (een woonplaats, een veilige bazenplaats, een hijnende tent) zal verdwijnen. Babilon, als symbool van menselijke hoogmoed en wereldse macht, wordt geveegd en blijft leeg. De nadruk ligt op de definitieve verandering: geen blijvende bewoning, geen permanente aanwezigheid van man en dier in die plaatsen. Het oproepen van de Arabier en herder die niets langer kunnen oprichten, onderstreept dat zelfs het meest vluchtige en mobiliteitsgerichte bestaan zijn bestemming zal treffen onder Gods rechtvaardigheid.
Drie thema’s
Kernende onderwerpen en kruisverwijzingen
• Jeremia 51:62-64 – een vergelijkbaar beeld van het definitieve einde van een wereldmacht en de vervulling van Gods oordeel.
Verklaring: Jeremia voert dezelfde thematiek van verwoesting en einde van hoogmoed in op een nabije omgeven context.
• Openbaring 18:21-23 – een Nieuwe Testament-echo van Babylon als symbool van wereldse wijsheid en handelswaar die ten onder gaat.
Verklaring: laat zien hoe het beeld van oordeel en vernieuwing doorloopt in de christelijke visie op verlossing en oordeel.
• Jesaja 14:4-7 en Jesaja 24:23 – verdere aanwijzingen dat de ondergang van vorsten en steden een deel is van de grotere vernieuwing van Gods koninkrijk.
Praktischereflectie
Deze tekst roept ons op onze afhankelijkheid van God te herijken: waar Veiligheid en identiteit in materiële woonsplaatsen of macht schuilt, leert de Schrift ons dat alleen God’s immense soevereiniteit vaste veiligheid biedt. Vertrouw niet op vluchtige daags, maar zoek naar een vrede die buiten tijd en plaats staat.
Samenvatting
Jesaja 13:20 schetst een toekomst waarin de tentende, vluchtige aard van menselijk bestaan zal verdwijnen onder Gods rechtvaardige oordeel. Babilon dient als emblem van menselijke trots die niet standhoudt. De passage roept op tot waakzaamheid voor onze afhankelijkheid van aardse zekerheden en bevestigt de uiteindelijke vervulling van Gods koninkrijk waarin alles wat tijdelijk is, wordt weggenomen.
Exacte citaten uit Matthew Henry, Albert Barnes of Adam Clarke zijn niet apart aangehaald in volledige tekst; waar relevante inzichten uit publieke domein-commentarissen zijn verwerkt, worden ze in natuurlijke samenvatting geïntegreerd.