Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiHooglied 2:14 Uitleg van het Bijbelvers
Hooglied 2:14 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Mijn duive, zijnde in de kloven der steenrotsen, in het verborgene ener steile plaats, toon Mij uw gedaante, doe Mij uw stem horen; want uw stem is zoet, en uw gedaante is liefelijk.
Hooglied 2:14 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Hooglied 2:14 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Hooglied 1:5 (NLD) »
Ik ben zwart, doch liefelijk (gij dochteren van Jeruzalem!), gelijk de tenten van Kedar, gelijk de gordijnen van Salomo.
Hooglied 8:13 (NLD) »
O gij bewoonster der hoven! de metgezellen merken op uw stem; doe ze Mij horen.
Ezra 9:5 (NLD) »
En omtrent het avondoffer stond ik op uit mijn bedruktheid, als ik nu mijn kleed en mijn mantel gescheurd had; en ik boog mij op mijn knieen, en breidde mijn handen uit tot den HEERE, mijn God;
Hooglied 2:14 — Een roep uit de kloven en steile plaatsen
In deze versregel drukt de bruiloftspartner uit hoe verlangen en hoop op nabijheid aanwezig zijn midden in de schepping: uit de diepe kloven der rotsen roept de bruid om de stem en aanwezigheid van haar bruidegom. De woorden benadrukken dat ware verzoening en nabijheid niet oppervlakkig wordt ervaren, maar als een innerlijke openbaring die de ziel streelt en troost biedt. De relatie wordt hier voorgesteld als intiem en persoonlijk, waarin stemmen en gedaante de zintuigen en het vertrouwen raken.
Achtergrond en setting
Hooglied is een poëtische uitdrukking van liefde tussen bruid en bruidegom, vaak gelezen als literaire uiting van romantische liefde, maar ook als beeld van de aard van God's relatie tot Zijn volk. De verwijzing naar kloven en rotsen suggereert moeilijke, ontoegankelijke plaatsen waar zoeken en vinden samenvallen met verwondering: moed en toewijding zijn vereist om de gedaante en stem te leren herkennen. De bruid verlangt naar een duidelijke aanwezigheid van haar geliefde, een diepe tioegeving van vertrouwen te midden van moeilijk terrein.
Interpretatieve inzichten
Kernpunten in één korte lijst
Verwante passages en korte uitleg
Psalm 42:3 – Hunkeren naar Gods aanwezigheid in beproevingen; de ziel klemt zich aan de God van haar jeugd. Toont hetzelfde thema van verlangen en troost in tijden van spiritualiteit.
Song of Songs 5:16 – Een vervolg op het thema van de dierbare verschijning en hoe de geliefde wordt geprezen om zijn zoetheid en liefdevolle gedaante; dient als literaire echo van de intieme herkenning in 2:14.
Jesaja 55:3 – Een uitnodiging tot nabijheid met een belofte van betere verzoening; het accent ligt op luisteren naar God en het ervaren van nabijheid als een zoet geluid dat vergeving verheerlijkt.
Beperkte, praktische toepassing
Onder moeilijke omstandigheden mag men de hoop en het vertrouwen in nabijheid vasthouden: zoetheid en liefde worden ervaren als men de stem van God zoekt in het dagelijks leven. Laat stille momenten en gebed een plek zijn waar je de gedaante en stem van de geliefde zoekt en herkent, zelfs wanneer het terrein steil of verborgen lijkt.
Samenvattend belicht dit vers de persoonlijke, intieme aard van liefde en nabijheid: verlangen naar een duidelijke stem en het gezicht van de ander, zelfs in onontgonnen of ruige plaatsen. De dichter nodigt uit tot vol vertrouwen dat nabijheid gevonden kan worden, ondanks beproevingen.
Aantekening over oude commentaren: Matthew Henry benadrukt vaak de zoetheid van nabijheid met God als troost in tegenspraak; Albert Barnes ziet hierin de persoonlijke, evidente relatie tussen geliefden als beeld voor onverbrekelijke gemeenschap met de Heer; Adam Clarke wijst op de voorstelling van verborgen plaatsen waaruit verwondering nieuws klinkt. Deze stemmen helpen de intimiteit van 2:14 te doorgronden zonder af te dwalen naar allegorische disputen, maar gericht op feitelijke hoop en herkenning in het geloof.