Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Spreuken 1 Spreuken 2 Spreuken 3 Spreuken 4 Spreuken 5 Spreuken 6 Spreuken 7 Spreuken 8 Spreuken 9 Spreuken 10 Spreuken 11 Spreuken 12 Spreuken 13 Spreuken 14 Spreuken 15 Spreuken 16 Spreuken 17 Spreuken 18 Spreuken 19 Spreuken 20 Spreuken 21 Spreuken 22 Spreuken 23 Spreuken 24 Spreuken 25 Spreuken 26 Spreuken 27 Spreuken 28 Spreuken 29 Spreuken 30 Spreuken 31Verse
Spreuken 5:1 Spreuken 5:2 Spreuken 5:3 Spreuken 5:4 Spreuken 5:5 Spreuken 5:6 Spreuken 5:7 Spreuken 5:8 Spreuken 5:9 Spreuken 5:10 Spreuken 5:11 Spreuken 5:12 Spreuken 5:13 Spreuken 5:14 Spreuken 5:15 Spreuken 5:16 Spreuken 5:17 Spreuken 5:18 Spreuken 5:19 Spreuken 5:20 Spreuken 5:21 Spreuken 5:22 Spreuken 5:23
Spreuken 5:17 in perspectief
Waarom dit vers ertoe doet: De spreuken kennen het gevaar van een wandel met vreemdgaan en het misbruik van verlangens. Spreuken 5:17 raakt aan de kern van trouw in de huwelijk en aan de noodzaak om gezind te blijven bij wat toebehoort aan één partner. Het vers onderstreept dat echte zegening niet gevonden wordt in vluchtige verleiding, maar in de toewijding aan de echtgenoot of echtgenote, zoals God het heeft bedoeld.
Oorspronkelijke context
In Spreuken 5 waarschuwt Salomo tegen de verleiding van de vreemde en het ver verwijderd raken van de eigen huiselijke toewijding. Een kerngedachte is dat geld, status of aangenaam gezelschap geen waarwerkelijke bescherming bieden tegen de verleidingen die het huwelijk ondermijnen. In dit hoofdstuk wordt het beeld van de menselijke relaties naast de ware toewijding aan de partner geplaatst. De waarschuwing geldt vooral voor mannen, maar de principes zijn universeel: houd uw oog gericht op wat toebehoort aan u.
Hoofdgedachte
Laat ze de uwe alleen zijn, en van geen vreemde met u. Het woord “alleen” benadrukt exclusiviteit: trouw is geen tijdelijke of gedeeltelijke toewijding, maar een exclusieve verbintenis. De spreuk leert dat de bron van waarlijk gezegende relaties in het behoud van fideliteit ligt, en dat vreemdgaan diepe schade aanricht aan hart en gemeenschap. De uitdrukking “van geen vreemde met u” waarschuwt tegen logistieke en emotionele verstrengeling met iemand buiten het huwelijk.
Ondersteunende thema’s in de Schrift
Kruisverwijzingen
Toelichting bij de kruisverwijzingen: Ze onderstrepen de kern dat huwelijk en trouw een goddelijke orde hebben en dat elke afweging ten koste van deze orde uiteindelijk schade schept. Ze laten zien hoe trouw door de hele Schrift heen als een principiële waarborg functioneert.
Nieuwe inspiratie voor persoonlijk overdenking
In deze korte zin schuilt een oproep tot frisheid en discipline: eerbiedig wat aan u toebehoort en laat geen verleiding toe dat dit vertrouwen ondermijnt. Bid om kracht om grenzen te stellen en help elkaar in de huwelijksband te regeren met luister, eerlijkheid en toewijding.
Notities over oude commentators (selectief): Matthew Henry onderstreept het belang van exclusieve toewijding, Barnes wijst op de praktische wijding die nodig is om weerstand te bieden aan verleiding, en Clarke benadrukt de noodzaak van waakzaamheid en zuivere harten. Als korte citaat uit deze bronnen: Henry benadrukt het idee van “alleen toebehoren” aan de echtgenoot als kern van wijsheid. Barnes legt uit dat trouw aan de partner de beste zegen is, en Clarke hamert op praktische gerichtheid op huiselijke integriteit. Deze prisma’s vormen samen een heldere visie op gehoorzaamheid en toewijding in het huwelijk.