Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiVerse
Markus 5:1 Markus 5:2 Markus 5:3 Markus 5:4 Markus 5:5 Markus 5:6 Markus 5:7 Markus 5:8 Markus 5:9 Markus 5:10 Markus 5:11 Markus 5:12 Markus 5:13 Markus 5:14 Markus 5:15 Markus 5:16 Markus 5:17 Markus 5:18 Markus 5:19 Markus 5:20 Markus 5:21 Markus 5:22 Markus 5:23 Markus 5:24 Markus 5:25 Markus 5:26 Markus 5:27 Markus 5:28 Markus 5:29 Markus 5:30 Markus 5:31 Markus 5:32 Markus 5:33 Markus 5:34 Markus 5:35 Markus 5:36 Markus 5:37 Markus 5:38 Markus 5:39 Markus 5:40 Markus 5:41 Markus 5:42 Markus 5:43


Markus 5:14 – Immediate setting en betekenis
De bovenstaande versen volgen op de wonderdaad waarbij Jezus een bezeten man in het land van de Gerasenen bevrijdde en de zwijnen de afgrond in dreef. De zwijnen, die op dat moment het vee en de hoop van de bewoners waren, rennen het dal in en de dorpelingen komen in grote getale naar buiten. Dit specifieke vers beschrijft wat er gebeurt nadat de herders terugkeren en de boodschap brengen: de mensen uit de stad en het omringende land luisteren, en een nieuwsgierige menigte gaat op pad om te achterhalen wat er gebeurd is.
Wat dit vers onthult over God en het geloof
Het verhaal toont aan hoe God in Jezus zowel bevrijding als definitieve vergeving brengt, maar ook hoe menselijke oorzaken en bezorgdheden vaak reageren met vrees en nieuwsgierigheid. De reactie van de bevolking – eerst verbaasd en verward, vervolgens terughoudend of zelfs vreestvol – laat zien hoe wonderen God te kennen geven, maar ook hoe mensen vaak aarzelen wat te doen met die kennis. Het geloofspunt ligt in het feit dat Jezus’ macht over de geestelijke kwellingen en over de gevolgen daarvan (zoals de vernietiging van de zwijnen) benadrukt dat Gods koninkrijk boven menselijke berekeningen staat.
Belangrijke woorden en beelden
- “Zwijsten weiden” en “geschied was”: het beeld van een onheilspellend, verstoren gebied waar de geestelijke tirannie werd verstoord door Jezus. De aanwezigheid van de zwijnen verwijst naar de welvaart en het sociaal-economische leven van de bewoners.
- “Gezien wat er gebeurd is”: nieuwsgierigheid leidt tot onderzoek; dit bereidt de weg voor verdere confrontatie met Jezus’ identiteit als Messias.
Gerelateerde bijbelgedeelten
- Marcus 5:1-20 (de bevrijding van de man uit het graf) – toont de diepe afhankelijkheid van de mensheid van Jezus en de reactie van vrees en bewondering. Uitleg: veroordeelde mens wordt een getuigenis van goddelijke genade.
- Matteüs 8:28-34 en Lucas 8:26-39 (parallelverhalen) – benadrukken dat Jezus macht heeft over demonen en natuurkrachten, en dat bevrijding leidt tot getuigenis en vreugde in de gemeenschap.
- Jesaja 43:11-12 (Gods enige redding) – wijst op de kern van het geloof: er is geen andere verlosser dan de Heer, en Zijn handelen roept een getuigenis op.
Toepassing voor vandaag
Wanneer Gods ingreep in Jezus duidelijk werd, zagen de mensen om hen heen de verandering en vroegen zich af wat er werkelijk gebeurd was. Voor ons vandaag betekent dit: getuigenis en zoekend naar een antwoord op Gods ingrijpen vragen om kalmte en geloof. God roept ons niet tot schrik, maar tot vertrouwen: Jezus kan de diepste bindings- en verlammende machten in ons veranderen. Net als de bewoners zijn wij soms geneigd nieuwsgierig te blijven, maar de ware vraag is: wie is deze Jezus voor mij? Zijn overwinning op het kwade biedt ruimte voor vergeving, vrede en een nieuw begin, zelfs in de meest troebele omstandigheden.
Korte samenvatting
Markus 5:14 toont de reactie van de gemeenschap nadat Jezus een door demonische macht geteisterde man bevrijdt heeft: de herders keren terug, mensen komen samen en verlangen naar wat er gebeurd is. Het verhaal benadrukt Gods macht in Christus en roept ons op tot geloof en getuigenis vanuit een veranderde hoop.
Noot over directe citaten: De standaardvolgorde van commentaar van Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke kan korte zinsneden bevatten. In deze samenvatting zijn geen lange citaten opgenomen; waar verwijzingen naar hun inzichten voorkomen, zijn ze verwerkt als parafrases. Directe korte uitspraken uit deze drie commentatoren zijn op verzoek te vermelden.