Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 14:7 Uitleg van het Bijbelvers
Job 14:7 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Want voor een boom, als hij afgehouwen wordt, is er verwachting, dat hij zich nog zal veranderen, en zijn scheut niet zal ophouden.
Job 14:7 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 14:7 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.

Jesaja 27:6 (NLD) »
In het toekomende zal Jakob wortelen schieten, Israel zal bloeien en groeien; en zij zullen de wereld met inkomsten vervullen.

Jesaja 11:1 (NLD) »
Want er zal een Rijsje voortkomen uit den afgehouwen tronk van Isai, en een Scheut uit zijn wortelen zal Vrucht voortbrengen.

Job 14:14 (NLD) »
Als een man gestorven is, zal hij weder leven? Ik zou al de dagen mijns strijds hopen, totdat mijn verandering komen zou.
Job 14:7 (NLD): Inleiding en context
Job spreekt in dit hoofdstuk over de vergankelijkheid van het menselijk leven en de hoop die mensen koesteren. In vers 7 wordt een beeld gebruikt van een boom die gekapt is: zelfs als een boom uit het carpet van de immense vernieuwing geen directe hoop lijkt te hebben, is er toch een sprankje hoop dat hij zich nog zal veranderen en dat zijn scheut niet ophoudt. Dit vers past in Job’s bredere worsteling met lijden, afkomst en de grenzende hoop op herstel, ondanks lijken van eindigheid.
Kernbetekenis
De kern van dit vers ligt in de gedachte dat zelfs wanneer iets ogenschijnlijk dood en uitgesproken is, er een potentieel tot wederopleving bestaat. Het beeld van de boom die, als hij is afgehouwen, nog hoop draagt op nieuw leven, weerspiegelt de hoop die mensen soms vasthouden dat het menselijke bestaan toch niet definitief voorbij is, en dat er mogelijk toekomstigheidswaarde ligt ondanks huidige droefenis of beperkingen.
Drie hoofdthema's
Verbinding met andere passages
• Prediker 3:1-2 en Efeziërs 3:20 ademen het thema van tijdelijkheid gekoppeld aan hoop: wat sterkt wanneer het nu donker is, kan binnen Gods plan een andere uitkomst krijgen.
• Jesaja 11:1-2 en Jeremia 23:5 illustreren hoe uit een afgehouwen esdoorn (of tak) iets levends en nieuwes opkomt — een beeld van hoop en herleving in Gods volk.
• Psalm 90:12 helpt te zien dat wijsheid en verwachting voor de dagen zijn die God bepaalt; de mens begrijpt zijn kortstondig bestaan maar kan nog steeds vertrouwen op Gods toekomstplannen.
Praktische overweging
Deze verzen herinneren ons dat hoop niet afhankelijk is van zichtbare tekenen van leven. Wanneer lijden of teleurstelling ons treffen, kunnen we bidden om Gods gouden lijn: een mogelijk herstel of vernieuwing op verdere tijd. Het vers wijst ons op het discipline van geduld en het verwachten van Gods werk in de schaduw van onze ervaringen.
Samenvatting
Job 14:7 laat zien dat zelfs in menselijke droogte en begrenzing de mogelijkheid tot verandering en nieuw leven niet volledig is uitgesloten. Het is een oproep tot hoop, besef van Gods soevereiniteit, en vertrouwen dat Zijn schepping veerkracht bezit, ook als omstandigheden donker lijken.
Kernzin uit het commentaar
Een boom die afgehouwen lijkt heeft nog hoop op scheut en vernieuwing; zo blijft ook de mens door Gods raad verbonden met toekomst en herstel.
Kleine bloemlezing uit oude commentaren (samenvattend)
Matthew Henry benadrukt dat lijden tijdelijk is en God het uiteindelijke doel bepaalt; Albert Barnes wijst op de hoop die ondanks verlies blijft bestaan; Adam Clarke onderstreept de natuurlijke voorstelling van herstel als deel van Gods orde. Deze ideeën verbinden zich tot een enkel, realistisch vertrouwen in Gods hervormende kracht zelfs in donker te midden van menselijke kwetsbaarheid.