Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 39:1 Uitleg van het Bijbelvers
Job 39:1 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
(39:4) Weet gij den tijd van het baren der steengeiten? Hebt gij waargenomen den arbeid der hinden?
Job 39:1 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 39:1 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
1 Samuël 24:2 (NLD) »
(24:3) Toen nam Saul drie duizend uitgelezen mannen uit gans Israel, en hij toog heen, om David en zijn mannen te zoeken boven op de rotsstenen der steenbokken.
Psalmen 104:18 (NLD) »
De hoge bergen zijn voor de steenbokken; de steenrotsen zijn een vertrek voor de konijnen.
Psalmen 29:9 (NLD) »
De stem des HEEREN doet de hinden jongen werpen, en ontbloot de wouden; maar in Zijn tempel zegt Hem een iegelijk eer.
In dit hoofdstuk richt God jarenlang onverstoorbaar de aandacht op de schepping en haar onverstoorde orde. Job wordt geconfronteerd met vragen over dieren die hem volstrekt onbekend zijn in hun kracht en geheimzinnige bestaan. In 39:1-2 gaat God in op de geweven tijd van het baren van geiten en het waarnemen van de arbeid der hinden. Dit zijn beelden van moeiteloos liggende natuurlijke processen die geen mens naar waarheid kan nabootsen of controleren.
Kernbetekenis
De verzen laten zien dat God de schepping bestuurt in een rijk van tijd en activiteit dat ons menselijk begrip te boven gaat. Job wordt uitgenodigd om stil te zijn en te erkennen dat de natuurlijke orde wortelt in Gods wijsheid en voorzienigheid. De vraaggebonden toon van de passage onderstreept: menselijke wijsheid en controle zijn beperkt; God ziet en reguleert het evenbeeld van het leven in al zijn vormen, zelfs bij dieren die weinig bekend zijn bij mensen.
Drie thema's
Verklaring: De verwijzingen tonen hoe de Bijbel de orde van de natuur ziet als goud van wijsheid die God in stand houdt, en die zelfs de meest ongewone diersoorten in beschouwing neemt als getuigen van Zijn voorzienigheid.
Wanneer ons begrip te klein blijkt, mogen we vertrouwen op Gods kennis en goede zorg. Net zoals Job zich in stilte neigt voor Gods grootheid, kunnen wij leren om onze menselijke vragen en twijfels onder de confirmatie van Gods wijsheid te plaatsen. De natuurlijke orde wordt zo een lessenaar voor geloof: wat voor de mens ondoorgrondelijk lijkt, blijft in Gods hand stevig en doelgericht.
Eindconclusie
Job 39:1 herinnert ons dat Gods schepping volkomen waarheidsgetrouw en volmaakt ingedeeld is, zelfs in de onzichtbare processen van het leven van dieren. De les is geen ontkenning van menselijk verdriet, maar een oproep tot vertrouwen: God weet wat Hij doet en regeert met wijsheid over alles wat adem heeft.
Korte notitie over oude commentaren
Samenvattend bieden oude commentatoren zoals Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke inzichten waarin God’s wijze orde, dieper begrip van natuurverschijnselen en menselijke onbekwaamheid in het licht van de Schepper centraal staan. Een bekende – zij het korte – uitspraak van Adam Clarke laat zien hoe de schepping als getuigenis functioneert van Gods almacht en zorg.