Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 18:1 Jeremia 18:2 Jeremia 18:3 Jeremia 18:4 Jeremia 18:5 Jeremia 18:6 Jeremia 18:7 Jeremia 18:8 Jeremia 18:9 Jeremia 18:10 Jeremia 18:11 Jeremia 18:12 Jeremia 18:13 Jeremia 18:14 Jeremia 18:15 Jeremia 18:16 Jeremia 18:17 Jeremia 18:18 Jeremia 18:19 Jeremia 18:20 Jeremia 18:21 Jeremia 18:22 Jeremia 18:23



Jeremia 18:20 –Context en kernbetekenis
Dit vers maakt deel uit van Jeremia’s klaagliederen tegenover de afwending van de dood en de verontwaardiging van Jeremia die zijn taak als profeet volhoudt. In Jeremia 18 beschrijft de profeet een beeldendienst: God laat Jeremia ineen pottenbakkerij zien hoe hij het volk bij elkaar houdt en scheidt wat niet bruikbaar is. Het vers plaatst Jeremias’ persoonlijke ontheffenheid tegenover het kwaad van het volk in relationele termen: zal het onrecht dat tegen God gepleegd wordt, met het goede worden beloond? Jeremia herinnert aan zijn gebed en zijn zending tot wapenstilstand en tot verzoening met God voor het volk.
Hoofdbetekenis
Het centrale punt is de vraag over recht en vergelding: het rechtvaardigt God de mens voor het kwaad dat zij doen? Jeremia’s vragen en worsteling laten zien dat Gods beleid soms onbegrijpelijk lijkt, maar hij roept op tot getrouw luisteren naar Gods woord en tot vertrouwen in Zijn rechtvaardigheid. Jeremia getuigt van een profetisch gebed voor vergeving en afwendende grimmigheid, zelfs als hij te maken heeft met verzet en boosheid van het volk.
Kernthema's
Toepassing en verbindingen
- Een voorbeeld van intercessie: volgelingen mogen en moeten bidden voor degenen die onrecht doen, terwijl God uiteindelijk rechtspreekt. Jeremia's houding is geboren uit toewijding aan Gods woord, niet uit gevoligheid voor het volk.
- Vertrouwen in God te midden van onduidelijkheid: zelfs als de uitkomst onzeker is, verenigt Jeremia zijn zending met gebed en afhankelijkheid van God.
- De mate waarin gehoorzaamheid noodzakelijk blijft: zelfs als mensen kwaad doen, blijft Gods roep om verantwoording en bekering bestaan.
Kruisverwijzingen
• Psalm 109:4 – De psalmist toont aan hoe een rechtvaardige bidt ondanks beschuldigingen en kwaad. Vertrouwen op God blijft ondanks tegenstand.
• Prediker 3:17 – God doet recht, en hoe het menselijke begrip van rechtvaardigheid ook faalt, het uiteindelijke oordeel behoort aan God toe.
• Romeinen 12:14-21 – Gelovigen worden opgeroepen tot zegening en vergeving jegens vijanden, zodat persoonlijke wraak aan God is voorbehouden.
Praktische overweging
Hoe kan een gelovige in deze passage leren intercederen? Bid met oprecht verlangen naar verzoening, maar laat het gebed niet uit handen van verantwoordelijkheid voor wat juist is. Blijf spreken en leven naar Gods woord, vertrouwen dat Hij recht zal spreken en de grimmigheid zal afwenden waar het rechtvaardig is.
Samenvatting
Jeremia 18:20 benadrukt de spanning tussen menselijke onschuld en Gods rechtvaardigheid: zal kwaad met goed worden vergolden? Jeremia reageert door te bidden en te pleiten voor verzoening, terwijl hij trouw blijft aan zijn profetische roeping. Het vers nodigt uit tot gebed voor vergeving en tot vertrouwen dat God grimmigheid afwendt wanneer genade kan worden verkregen.
Opmerking over exacte citaten uit klassieke commentaren (Matthew Henry, Albert Barnes, Adam Clarke): Indien er korte woorden uit deze auteurs bekend zijn, wordt verwezen naar het bovenstaande samenvattende inzicht; er zijn geen directe lange citaten opgenomen om de oorspronkelijke werken te respecteren. De samenvatting integreert de algemene richting van hun verklaringen: intercessie, rechtvaardigheid door God, en de dringende oproep tot bekering.