Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52



Jeremia 15:17 — Alleen tegen Uw toorn gezeten, niet onder spotteren
Kerninterpretatie: Jeremia uit zijn intieme onthechting van luidruchtige vreugde en wereldlijke raadgevingen. Hij is niet meegesleept in het gezelschap van de spotters, maar heeft stil zitten luisteren naar Gods toorn en boosheid over de afvalligheid van het volk. De uitspraak benadruktJeremia’s trouw aan God te midden van verdrukking en de diepe ervaring van Gods gramschap die orde schept uit chaos.
Litteraire context
Jeremia maakt deel uit van een periode van beroep en waarschuwingen. Het vers weerspiegelt een innerlijk conflict: Jeremia weigert mee te doen aan de roep van tegenstanders en hun vreugde over het oordeel. In het Israëlische politieke en religieuze klimaat van de tijd werd hij omgeven door verzet; zijn eenzame standvastigheid toont de profetische roeping als een woord tegen de stroom in. De beeldspraak van het “raad der bespotters” contrasteert met Gods heiligheid en reinigt de ware relatie: Jeremia’s communing met God is een privé, ernstige houding tegenover de goddeloze menigte.
Theologische betekenis
Het vers onderstreept de boodschap dat ware geloofsinspanning geen oppervlakkige vreugde zoekt, maar een gebondenheid aan Gods orde, zelfs wanneer de uitkomsten donker zijn. Gods toorn en gramschap dienen niet als willekeur, maar als gerechtigheid die afrekent met afgoderij en ongehoorzaamheid. Jeremia’s houding toont een profeet die zijn hart uitstort voor God: hij ontmoet de waarheid in schuld, en laat zich door Gods heiligheid vormen.
Verbindingen met andere Schriften
Cross-referenties kort uitgelegd: de genoemde passages helpen het idee te verankeren dat lijden en eenzame roeping niet het verlies van vertrouwen betekenen, maar een test van verbondenheid aan God en zijn gerechtigheid.
Vragen ter overdenking
Slotgedachte
Jeremia 15:17 nodigt uit tot een sobere, toewijdende vriendschap met God. Het draait niet om publieke erkenning of aardse vreugde, maar om trouw aan Gods woord in een wereld die vaak spot en verwerpt. De profeet leert ons dat ware vreugde niet uit menselijk applaus komt, maar uit een leven dat God centraal laat staan, zelfs wanneer Zijn toorn voelbaar is en het pad donker lijkt.
Alinea’s uit oudere commentaren (kerninzichten)
Matthew Henry benadrukt dat de profeet zich schaart onder Gods tucht en zichzelf onthoudt van spottende menselijke contacten. Albert Barnes wijst op het getuigenis dat Gods heiligheid boven menselijke hoon staat en Jeremia’s stilte een teken van vertrouwen is. Adam Clarke noemt de gebonden mensenhandel van verzet en hoe Gods gramschap disciplinerend werkt tot bekering. Deze gedachten worden samengevoegd tot een eigentijdse, concrete toepassing: de roeping tot gehoorzaamheid aan God blijft cruciaal in tijden van tegenspraak.
NB: De exacte korte citaten uit Matthew Henry, Albert Barnes of Adam Clarke worden alleen genoemd als ze beschikbaar zijn in de bronreeksen; er zijn geen lange citaten opgenomen here.