Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jesaja 1 Jesaja 2 Jesaja 3 Jesaja 4 Jesaja 5 Jesaja 6 Jesaja 7 Jesaja 8 Jesaja 9 Jesaja 10 Jesaja 11 Jesaja 12 Jesaja 13 Jesaja 14 Jesaja 15 Jesaja 16 Jesaja 17 Jesaja 18 Jesaja 19 Jesaja 20 Jesaja 21 Jesaja 22 Jesaja 23 Jesaja 24 Jesaja 25 Jesaja 26 Jesaja 27 Jesaja 28 Jesaja 29 Jesaja 30 Jesaja 31 Jesaja 32 Jesaja 33 Jesaja 34 Jesaja 35 Jesaja 36 Jesaja 37 Jesaja 38 Jesaja 39 Jesaja 40 Jesaja 41 Jesaja 42 Jesaja 43 Jesaja 44 Jesaja 45 Jesaja 46 Jesaja 47 Jesaja 48 Jesaja 49 Jesaja 50 Jesaja 51 Jesaja 52 Jesaja 53 Jesaja 54 Jesaja 55 Jesaja 56 Jesaja 57 Jesaja 58 Jesaja 59 Jesaja 60 Jesaja 61 Jesaja 62 Jesaja 63 Jesaja 64 Jesaja 65 Jesaja 66



Jesaja 7:14 — Inleiding en betekenis
De versbeladering luidt: daarom zal de Heere Zelf u een teken geven; ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUEL heten. In eenvoudige woorden: God zelf zal zich tot zijn volk wenden met een zichtbaar, wonderbaar teken van nabijende redding. De Naam Immanuel – “God is met ons” – geeft aan dat God niet ver weg wacht, maar in menselijke geschiedenis en menselijke behoefte aanwezig is.
Achtergrond en Koninkrijkcontext
Het vers komt in een periode van politieke onrust. Koning Ahaz van Juda wordt geconfronteerd met een samenzwering van naburige machten. De profeet Isaiah brengt een woord van hoop, terwijl hij tegelijk veroordeelt dat vertrouwen op menselijk beleid ontbreekt. Het teken van een maagd die zwanger wordt, dient niet alleen als toekomstgerichte hoop voor een onmiddellijke crisis, maar ook als een hoger, messiaans teken dat Gods volk ten diepste van zichzelf afhankelijk maakt van Gods ingreep.
Interpretatieve opmerkingen
- De term maagd (almah) roept vragen op over het moment en de aard van het zamelingstekens. Veel commentatoren zien hierin een dubbele vervulling: eerst een onmiddellijke gebeurtenis in Jesajas tijd (een maagd die zwanger wordt) en uiteindelijk de toekomstige openbaring van de Christus. In de Latijnse vertaling (Vulgatus) verschijnt vaak “emmaus”-taal die de maagdelijkheid benadrukt als Gods werk.
- De naam Immanuel wijst niet alleen op een toekomstige zoon, maar op Gods aanwezigheid tussen zijn volk. Het gaat om een theologisch statement: degene die komt, is niet slechts een koning van aardse macht, maar God zelf die mens wordt en midden onder ons wandelt.
Kerninhoud, verankerd in de geschiedenis
Dit teken heeft twee zichtbare elementen: (1) een maagd die zwanger wordt, (2) de geboorte van een Zoon die Immanuel genoemd zal worden. Het doel is hoop en vertrouwen te geven aan Juda in de nabijheid van God, zelfs temidden van dreiging. De christelijke lezing ziet hierin de verwezenlijking in de persoon van Jezus Christus, maar de oorspronkelijke boodschap richt zich eerst op Gods nabijheid in een tijd van angst voor Juda.
Kernpunten in één oogopslag
Verbindende passages (korte uitleg)
- Jesaja 8:8-10: God’s plannen worden uiteindelijk onschadelijk gemaakt maar Zijn aanwezigheid blijft; bevestigt dat hulp van God komt, niet van mensen.
- Matteüs 1:22-23: Het Matthewse Evangelie citeert dit vers en past het toe op de geboorte van Jezus als vervulling van de profetie: “Immanuel” als God met ons in menselijke vorm.
- Jesaja 9:6-7: Verwachting van een kindje dat koning en verlosser zal zijn, die in volmaaktheid ware vrede brengt; een uitbreiding van de thema’s rondom Gods nabijheid en redding.
Toepassing voor vandaag
Wanneer God Zijn volk uitnodigt tot vertrouwen, is het teken van nabijheid gericht op moed en hoop. Het vertrouwen dat God met ons is, moedigt aan om te wandelen in geloof, zelfs in onzekere tijden. De nadruk ligt minder op menselijke plannen en meer op Gods toezeggingen en aanwezigheid.
Linkende overdenkingen
Cross-referenties verduidelijken hoe deze passage functioneert als prophetie en als christologische vervulling: 1) Een getuigenis dat Gods aanwezigheid werkelijkheid wordt in de menswording; 2) Een bevestiging dat Gods reddingsplan historisch betrokken is bij Israëls geschiedenis en uiteindelijk in Christus wordt geopenbaard; 3) Een uitnodiging om in vertrouwen te leven in de nabijheid van God die Zijn volk niet alleen laat maar Elkaar onderling bemoedigt.
Korte notitie uit klassieke commentaren
Beoordelingen van Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke benadrigen respectievelijk: - Henry: de belofte van Gods nabijheid geeft rust te midden van politieke druk; - Barnes: de nadruk op de maagdzwangerschap als teken van Gods ingrijpen; - Clarke: Immanuel als God die fysiek nabij is onder mensen en zo het regulerende principe van gerechtigheid en barmhartigheid weerspiegelt. Exacte korte citaten uit deze werken zijn niet beschikbaar in volledige tekst, maar de algemene strekking blijft: God is nabij in het teken en in de Zoon.
Samenvattend
Jesaja 7:14 presenteert een teken van hoop: God zelf komt onder mensen door een maagd die zwanger wordt en een Zoon baren zal, genaamd Immanuel. Dit weerspiegelt Gods beleid van nabijheid en redding en vindt zijn volle vervulling in Christus, die God met ons is tot in onze dagelijkse ervaring.