Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jesaja 1 Jesaja 2 Jesaja 3 Jesaja 4 Jesaja 5 Jesaja 6 Jesaja 7 Jesaja 8 Jesaja 9 Jesaja 10 Jesaja 11 Jesaja 12 Jesaja 13 Jesaja 14 Jesaja 15 Jesaja 16 Jesaja 17 Jesaja 18 Jesaja 19 Jesaja 20 Jesaja 21 Jesaja 22 Jesaja 23 Jesaja 24 Jesaja 25 Jesaja 26 Jesaja 27 Jesaja 28 Jesaja 29 Jesaja 30 Jesaja 31 Jesaja 32 Jesaja 33 Jesaja 34 Jesaja 35 Jesaja 36 Jesaja 37 Jesaja 38 Jesaja 39 Jesaja 40 Jesaja 41 Jesaja 42 Jesaja 43 Jesaja 44 Jesaja 45 Jesaja 46 Jesaja 47 Jesaja 48 Jesaja 49 Jesaja 50 Jesaja 51 Jesaja 52 Jesaja 53 Jesaja 54 Jesaja 55 Jesaja 56 Jesaja 57 Jesaja 58 Jesaja 59 Jesaja 60 Jesaja 61 Jesaja 62 Jesaja 63 Jesaja 64 Jesaja 65 Jesaja 66
Hoofddoel van dit vers
Jesaja 52:9 roept uit dat Jeruzalem zich verheugt en uitroept om Gods bevrijding. De redevoering is een feestelijke samenvatting van goddelijke barmhartigheid: de HEERE heeft Zijn volk getroost en Jeruzalem verlost. Het punt is dat redding en troost Gods werk zijn, waardoor een diepe vreugde ontstaat die niet afhankelijk is van menselijke omstandigheden maar van Gods trouw.
Literaire context
In Jesaja 52, vooral in de overgang van de eerder donkere Verhalen naar herstel, toont de profetie een paradox van lijden en overwinning. Vers 9 is een korte maar krachtige uitroep: een samenzijn van jubel dat volgt op Gods troost en verlossing van Jeruzalem. De beeldspraak van steden die juichen en onrijpe woestenijen die zich verheugen, benadrukt een horizontale verschuiving: wat eerder als een wrede balling was, keert terug tot gemeenschap en erfgoed. Het is ook een anticipatie op de vervulling in de Messiaanse daad van verlossing en vrede.
Theologische betekenis
Dit vers onderstreept drie kernpunten:
Cross-referenties en korte toelichting
Enkele aansluitende passages die dit thema versterken:
Inzicht uit klassieke commentaren (samengevat)
Matthew Henry: wijst op de "uitroep van vreugde" als teken van Gods liefde en trouw aan zijn volk, dat zich nu in vrijheid en herstelde rust mag verheugen. Albert Barnes: benadrukt dat troost en verlossing God toebehoren en het volk dan niet kan zwijgen van dankbaarheid. Adam Clarke: legt de nadruk op de openbare getuigenis van verlossing; het is geen stille vreugde maar luid en zichtbaar in de gemeenschap. Voor dit verslag wordt er geen lang quote uit deze werken opgenomen, maar de kerngedachte van hun interpretaties wordt toegepast: Gods troost drijft tot gezamenlijke lof en de gemeenschap van Israël wordt teruggebracht in vreugde en rust.
Vragen ter overdenking
Toepassing en conclusie
Het vers leert ons dat echte vreugde voortkomt uit wat God doet: troost en verlossing. Jeruzalem mag nu jubelen omdat Gods beloften worden vervuld. Voor kerk en gelovigen vandaag betekent dit: houd vast aan Gods trouw, bid en getuig van de hoop die Hij schenkt. De uitroep in voorspel van vernieuwing blijft actueel: een gemeenschap die in dankbare herstel staat, is een getuigenis van Gods genade.