Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jesaja 1 Jesaja 2 Jesaja 3 Jesaja 4 Jesaja 5 Jesaja 6 Jesaja 7 Jesaja 8 Jesaja 9 Jesaja 10 Jesaja 11 Jesaja 12 Jesaja 13 Jesaja 14 Jesaja 15 Jesaja 16 Jesaja 17 Jesaja 18 Jesaja 19 Jesaja 20 Jesaja 21 Jesaja 22 Jesaja 23 Jesaja 24 Jesaja 25 Jesaja 26 Jesaja 27 Jesaja 28 Jesaja 29 Jesaja 30 Jesaja 31 Jesaja 32 Jesaja 33 Jesaja 34 Jesaja 35 Jesaja 36 Jesaja 37 Jesaja 38 Jesaja 39 Jesaja 40 Jesaja 41 Jesaja 42 Jesaja 43 Jesaja 44 Jesaja 45 Jesaja 46 Jesaja 47 Jesaja 48 Jesaja 49 Jesaja 50 Jesaja 51 Jesaja 52 Jesaja 53 Jesaja 54 Jesaja 55 Jesaja 56 Jesaja 57 Jesaja 58 Jesaja 59 Jesaja 60 Jesaja 61 Jesaja 62 Jesaja 63 Jesaja 64 Jesaja 65 Jesaja 66Verse
Jesaja 5:1 Jesaja 5:2 Jesaja 5:3 Jesaja 5:4 Jesaja 5:5 Jesaja 5:6 Jesaja 5:7 Jesaja 5:8 Jesaja 5:9 Jesaja 5:10 Jesaja 5:11 Jesaja 5:12 Jesaja 5:13 Jesaja 5:14 Jesaja 5:15 Jesaja 5:16 Jesaja 5:17 Jesaja 5:18 Jesaja 5:19 Jesaja 5:20 Jesaja 5:21 Jesaja 5:22 Jesaja 5:23 Jesaja 5:24 Jesaja 5:25 Jesaja 5:26 Jesaja 5:27 Jesaja 5:28 Jesaja 5:29 Jesaja 5:30
Open vraag en interpretatie
Jesaja 5:4 stelt de hoofdvraag: wat is er meer te doen aan Mijn wijngaard, wat Ik niet gedaan heb? De here geeft de wijnstok kans en verwacht vrucht, maar vindt stinkende druiven. De kern is Gods zorg en menselijke onverantwoording: God heeft het zorgvuldig voorbereid en verwacht rechtvaardigheid, maar ziet soms uitsluitend onrecht, boosheid en bijgeloof. Het vers drukt een strijd uit tussen Gods grote toewijding aan Zijn volk en de weerstand of ongehoorzaamheid van dat volk.
Literaire context
Jesaja 5 schildert een metafoor: Israël als een wijngaard die God heeft gekoesterd. De wachter/zanger berispt het volk met een paradox: de vrucht wordt verwacht, maar de misvatting van het volk wordt zichtbaar. Het hoofdstuk bevat vervolgens verschillende aanklagen (maar ook hoop) gericht tegen onrecht en sociale ongerechtigheid. Deze verontwaardiging is niet louter emotie; het is een gerechtvaardigde reactie op het verhardend gedrag van het volk dat Gods barmhartigheid misbruikt.
Theologische betekenis
Het vers onderstreept Gods recht op vruchtbaarheid uit Zijn volk — niet als een mechanische beloning, maar als natuurlijke uitkomst van een relatie met Hem. Wanneer vrucht ontbreekt, wijst dit op een verbreking van de verbondsmantel: dreiging, waarschuwing en oproep tot bekering volgen. Diverse commentatoren benadrukken dat Gods toewijding aan Israël onberispelijk is, terwijl de menselijke verantwoordelijkheid en oordeelsaamheid centraal blijven. De stinkende druiven getuigen van een verstoorde levensovertuiging en onrechtvaardigheid die Gods nabijheid en leiding onderuit trekt.
Historische en literaire invalshoeken
Matthew Henry beschouwt dit vers als een demonstratie van Goddelijke zorg en menselijke nalatigheid. Albert Barnes wijst op de onderliggende schuld van misbruik van welvaart en privileges. Adam Clarke wijst op de ernst van de vrucht die niet overeenkomt met de relatie met God. Een vierde gemeenschappelijke inslag is dat de profetie zowel onmiddellijk als toekomstig van toepassing is: het volk werd concreet opgeroepen tot gerechtigheid en eerbied voor God, terwijl toekomstige periodes van ballingschap en herstel ook in de structuur van Isaïe terug te vinden zijn.
Koppelingen met andere Bijbelgedeelten
Deze cross-referenties illustreren hoe de wijngaard-beeldspraak door heel de Schrift heen de noodzaak benadrukt van oprechte relatie en daadwerkelijk handelen in gerechtigheid.
Reflectievragen
Conclusie
Jesaja 5:4 legt een scherpe balans neer: Gods zorg voor Zijn volk roept tot vrucht van gerechtigheid en trouw. Als die vrucht afwezig is, duidt dit op verharding en misbruik van gaven. Het vers zet aan tot bekering en juist handelen, als antwoord op Gods zorg en toewijding. Door de genoemde toelichtingen uit Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke krijgt men een samenhangend beeld van Gods recht en menselijke verantwoordelijkheid binnen het verbond.
Opmerking over exacte uitspraken uit klassieke commentaren: de samenvattende inzichten hier zijn geïnspireerd door algemene teneur uit Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke. Geen letterlijke citaten uit hun werken zijn opgenomen in dit artikel tenzij expliciet genoemd; er zijn geen directe korte citaten opgenomen uit deze bronnen in deze tekst.