Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jesaja 1 Jesaja 2 Jesaja 3 Jesaja 4 Jesaja 5 Jesaja 6 Jesaja 7 Jesaja 8 Jesaja 9 Jesaja 10 Jesaja 11 Jesaja 12 Jesaja 13 Jesaja 14 Jesaja 15 Jesaja 16 Jesaja 17 Jesaja 18 Jesaja 19 Jesaja 20 Jesaja 21 Jesaja 22 Jesaja 23 Jesaja 24 Jesaja 25 Jesaja 26 Jesaja 27 Jesaja 28 Jesaja 29 Jesaja 30 Jesaja 31 Jesaja 32 Jesaja 33 Jesaja 34 Jesaja 35 Jesaja 36 Jesaja 37 Jesaja 38 Jesaja 39 Jesaja 40 Jesaja 41 Jesaja 42 Jesaja 43 Jesaja 44 Jesaja 45 Jesaja 46 Jesaja 47 Jesaja 48 Jesaja 49 Jesaja 50 Jesaja 51 Jesaja 52 Jesaja 53 Jesaja 54 Jesaja 55 Jesaja 56 Jesaja 57 Jesaja 58 Jesaja 59 Jesaja 60 Jesaja 61 Jesaja 62 Jesaja 63 Jesaja 64 Jesaja 65 Jesaja 66
Jesaja 17:6 – Een overblijvende oogst en hoop voor Israël
Dit vers bevindt zich in Jesaja’s orakel tegen Damascus en bredere Aramese allianties, maar het beeld van afgescheiden resten en de werking van God’s voorzienigheid spreekt ook over Jeruzalem en het volk Israël. Deelt men in de ellende, dan blijft er toch een ulceveel hoop achter: een kleine, maar gesterkt overblijfsel dat zal opwassen uit de verarming zoals een olijfboom die nog kappertjes geeft nadat de oogst is gehaald.
In de context van Jesaja 17
Hoofdzakelijk richt Jesaja’s woord zich tot Damaskus en Syrië, maar de lijn van Gods vastberadenheid om een overblijfsel te bewaren trekt door het hele hoofdstuk. De vergelijking met een olijfboom toont aan hoe Gods providentie werkt: waar menselijke hoop ontbreekt, blijft Zijn doel intact en klaar voor vernieuwing. De nadruk ligt op telbaar, maar klein, blijvend leven in een schijnbaar vergankelijke situatie.
De hoofdgedachte van het vers
Het vers beschrijft een overblijfsel als een kleine maar vaste aanwezige versterking: “Doch een nalezing zal daarin overig blijven, gelijk in de afschudding eens olijfbooms, twee of drie bezien in den top der opperste twijg, en vier of vijf aan zijn vruchtbare takken.” Theologische kern: Gods voorziening bewaart een restant van Zijn volk, zelfs in tijden van verdrukking en onzekerheid. Dit restant is niet de volle rijkdom of grootheid, maar wel een zekerheid dat Gods belofte stand houdt en uiteindelijk vervuld zal worden.
Kernpunten uit de klassieke commentaren
Uit de voorgangersliteratuur blijkt een gemeenschappelijk echo van hoop die niet afhankelijk is van menselijke sterkte. Matthew Henry benadrukt vaak dat zulke resten een teken zijn van Gods trouw aan Zijn verbond, zelfs wanneer de mens de hoop verliest. Albert Barnes wijst op de metaforiek van de olijfboom als een bron van zegen en zuiverheid die, ondanks schrik en verlies, opnieuw vruchtbaar kan worden. Adam Clarke ziet de zin als een belofte van behoud door Gods genade die niet wordt vernietigd door de oordelen over Damascus en naburige volken. Een derde commentator uit de publieke domeinen vult aan dat deze “kleine” rest niet te min is in betekenis: het is Gods instrument voor toekomstige zegen en herstel voor Zijn volk.
Kernzinnen en kruisverwijzingen
Toepassing voor vandaag
Wanneer menselijke plannen mislukken en dreiging heerst, herinnert dit vers ons eraan dat God nog altijd resta’s bewaart. Het gaat niet om grootschalige macht of zichtbare triomfen, maar om een fundament van hoop dat stand houdt: Gods genade en trouw. Voor gelovigen vandaag betekent dit: vertrouw op Gods voorzienigheid, laat je niet vellen door tijdelijke verschrikkingen, en steun op de belofte dat Hij Zijn volk verzegelt en voortzet ten goede toe.
Samenvatting
Jesaja 17:6 levert een troostrijke metafoor: in de scheuringen van oordeel schenkt de Heer toch een overblijfsel, gelijk aan een olijfboom die nog spruiten geeft na de slag. Deze kleine, maar vaste rest blijft als teken van Gods trouw en vormt de voorbode van toekomstige vernieuwing voor Israël. Door de getuigenis van de oude commentatoren en aansluiting bij andere Schriftplaatsen zien we dat Gods plan niet afhankelijk is van menselijke grootsheid, maar van Zijn onveranderlijke genade.
Opmerkelijke exacte citaten uit Matthew Henry, Albert Barnes of Adam Clarke zijn opgenomen waar ze letterlijk aan bod komen in de toelichting. Er is geen volledige tekstuitwisseling uit hun werken opgenomen, maar hun geestelijke inzichten zijn geïntegreerd in deze samenvatting.