Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiVerse
Efeziërs 2:1 Efeziërs 2:2 Efeziërs 2:3 Efeziërs 2:4 Efeziërs 2:5 Efeziërs 2:6 Efeziërs 2:7 Efeziërs 2:8 Efeziërs 2:9 Efeziërs 2:10 Efeziërs 2:11 Efeziërs 2:12 Efeziërs 2:13 Efeziërs 2:14 Efeziërs 2:15 Efeziërs 2:16 Efeziërs 2:17 Efeziërs 2:18 Efeziërs 2:19 Efeziërs 2:20 Efeziërs 2:21 Efeziërs 2:22
Efeziërs 2:15 — Een vrede tussen twee vijanden tot één mens
Hoofdinterpretatieve conclusie: In dit vers toont Paulus dat Christus de “vijandschap in Zijn vlees te niet heeft gedaan” door de wet met haar inzettingen weg te nemen, opdat Hij in Zichzelf een nieuw mensenkind scheppen kan—een vrede makende tussen Jood en Heiden—en zo een universeel vervolg van Gods arbeide tot stand brengt.
Paulus beschrijft in Efeziërs 2 hoe mensen die eens dood waren in zonde door Gods genade levend gemaakt worden. De verzen 11–22 benadrukken hoe God uit de volkeren één gemeenschap heeft gemaakt: de gemeente van Christus, gebouwd op de ene toegangsweg door geloof. Vers 15 richt zich op de afschaffing van de “wet der geboden in inzettingen” als middel van vijandschap, zodat een nieuw mens kan ontstaan waarin afstand en verdeeldheid verdwijnen. Het beeld van de goede vrede weerspiegelt het verzoenende werk van Christus dat de scheidsmuren afbreekt.
Theologische betekenis
- De “vijandschap” verwijst naar de scheidslijn tussen Jood en Heiden die door de wet existed—een bron van uitsluiting en verplichting. Christus heeft dit vijandschap “te niet gedaan” door het optreden van de wet te transformeren in een gemeenschap van geloof, waarin gerechtigheid niet langer op uiterlijke naleving maar op geloof berust. - De uitdrukking “wet der geboden in inzettingen bestaande” duidt op hoe de goddelijke ordeningen en voorschriften in de ceremonieën en regelgeving een doel hadden: heiliging en onderscheid. In Christus krijgen deze voorschriften hun volledig doel: ze vinden hun vervulling in de vrede die Hij brengt. - Het “nieuwe mens” suggereert een eschatologisch en gelijktijdig realistisch realiteit: een nieuwe schepping waarin beide volken verenigd zijn, niet langer verdeeld onder de wet, maar verbonden in één lichaam van christelijke gemeente.
Cross-referenties & korte uitleg
Vragen ter overdenking
Samenvatting en praktische conclusie
In Efeziërs 2:15 ziet Paulus de weg naar eenheid: de werking van Christus door de afbraak van vijandschap die in de wet lag. Door Zijn vlees wordt een vernieuwde schepping geboren waarin Jood en Heiden elkaar kunnen dienen als mede-leden van één lichaam. De vrede die Hij brengt is geen neutrale afzijdigheid, maar actieve vereniging en harmonie in de ambtelijke en gemeenschappelijke leven van de kerk. Zo komt de bedoeling van God tot volle bloei: vrede tussen mensen en verzoening met God.
Aantekening over citaten uit klassieke commentarissen: Er zijn uitdrukkingen in klassieke werken zoals Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke die de kerngedachten van de verzoening en de functie van de wet onderstrepen. Behoudens korte, bijtende verwijzingen zijn deze bronnen niet letterlijk geciteerd in tekst, maar hun inzichten echoën door het thema van een vredesvolle eenheid in Christus. (Specifieke korte citaten uit deze commentators zijn hier enkel als parafrase beschikbaar.)