Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Spreuken 1 Spreuken 2 Spreuken 3 Spreuken 4 Spreuken 5 Spreuken 6 Spreuken 7 Spreuken 8 Spreuken 9 Spreuken 10 Spreuken 11 Spreuken 12 Spreuken 13 Spreuken 14 Spreuken 15 Spreuken 16 Spreuken 17 Spreuken 18 Spreuken 19 Spreuken 20 Spreuken 21 Spreuken 22 Spreuken 23 Spreuken 24 Spreuken 25 Spreuken 26 Spreuken 27 Spreuken 28 Spreuken 29 Spreuken 30 Spreuken 31Verse
Spreuken 7:1 Spreuken 7:2 Spreuken 7:3 Spreuken 7:4 Spreuken 7:5 Spreuken 7:6 Spreuken 7:7 Spreuken 7:8 Spreuken 7:9 Spreuken 7:10 Spreuken 7:11 Spreuken 7:12 Spreuken 7:13 Spreuken 7:14 Spreuken 7:15 Spreuken 7:16 Spreuken 7:17 Spreuken 7:18 Spreuken 7:19 Spreuken 7:20 Spreuken 7:21 Spreuken 7:22 Spreuken 7:23 Spreuken 7:24 Spreuken 7:25 Spreuken 7:26 Spreuken 7:27



Spreuken 7:27 NLD – “Haar huis zijn wegen des grafs, dalende naar de binnenkameren des doods.”
Hoofdinterpretie: Dit vers waarschuwt krachtig tegen het verkennen van verlokkingen die leiden tot de ondergang. Het beeld van iemands huis als route naar het graf benadrukt hoe gepreoccupeerde zonde en onverzadigbare verlangens uiteindelijk blindelings naar de dood leiden, ondanks schijnbare aantrekkelijkheid.
Literair kader
In Spreuken dient hoofdstuk 7 als een didactische tendens waarin een jonge man wordt geconfronteerd met een verleidelijke dame die hem naar zonde lokt. De zonde wordt gepresenteerd als uiterlijke pracht die verborgen gevaren bevat. Het vers gebruikt een strakke beeldspraak: “haar huis” wijst naar een weg die hij betreedt onder de schijn van vermaak, maar uiteindelijk eindigt in de “kameren des doods.” Dit is een bekend stijlmiddel in de Spreuken: contrast tussen schijn en realiteit en de onverzettelijke consequentie van verkeerde keuzes.
Theologische betekenis
De waarschuwing laat zien dat zonde geen onschuldige plezier is maar een patroon dat de ziel wegtrekt van God en richting oordeel. De uitdrukking “wegen des grafs” duidt op het onverbiddelijke einddoel van zonde: scheiding van God en het verlies van het ware leven dat in Gods verklaring ligt. Goddelijke wijsheid roept op tot waakzaamheid en vermijding van verleidingen die in een ogenschijnlijk aantrekkelijke vorm komen, maar ten diepste destructief zijn voor de ziel.
Verbindingen met de Schrift
Toegepaste verbinding: De spreuk benadrukt geen toevallige verleiding, maar een principiële realiteit: wat aantrekkelijk lijkt, kan dodelijke gevolgen hebben. Liefde tot wijsheid roept op tot afstand en discipline om de weg van het leven te bewaken.
Reflectievragen
Korte conclusie
Het vers leert dat wat zich als verleiding presenteert, de dodelijke slagaders van het kwaad kan zijn. Wijsheid roept tot waakzaamheid: laat ons kiezen voor het leven zoals God het leert en afwijzen wat naar de ondergang leidt.
Merkbare oude commentaarinzichten: - Matthew Henry (samenvattend): de aantrekkingskracht van zonde wordt geschetst als een vergulde valstrik; de ware richting is gerechtigheid en waakzaamheid. - Albert Barnes (samenvattend): het beeld van het “huis” als pad benadrukt hoe zonde ons verzeilt met de schijn van plezier maar eindigt in vernietiging. - Adam Clarke (samenvattend): de voorstelling van de binnenkameren des doods onderstreept het permanente en onomkeerbare karakter van bepaalde keuzen.