Spreuken 15:4 (NLD): De medicijn der tong is een boom des levens; maar de verkeerdheid in dezelve is een breuk in den geest.

Instantie en setting: Dit vers behoort tot de gezegden van Salomo, waarin taal en woordkeuze gezien worden als bepalende kracht in het menselijk leven. De spreuk plaatst de tong als een werkzaam instrument: tot genezing of tot schade. De beeldspraak van een “boom des levens” geeft de tong een positieve, levendige functie; zij kan levensvreugde, wijsheid en genezing brengen in relaties en gemeenschap. Tegelijk waarschuwt het vers voor “verkeerdheid in dezelve” — het misleiden van woorden, leugenachtigheid, of rashartige taal die geestelijk breekt en verdeeldheid zaait.

De kern van de boodschap is dat God de menselijke tong op een morele en geestelijke manier bestuurt. Wat we zeggen heeft gewicht in Gods ogen en beïnvloedt ons eigen hart en de gemeenschap. De metafoor van een medicijn suggereertdat God taal en woordgebruik zó kan richten dat het genezing brengt, troost biedt en waarheid weerspiegelt. Tegelijk kan ongezind of kwaadaardig taalgebruik geestelijk gebroken worden; dit wijst op een scheiding tussen wat God bedoelt en wat mensen aangereikt krijgen door het hart en de tong.

• een taal die verkwikt, geneest en opbouwt. Wisser woorden kunnen wonden dieper achterlaten dan een fysieke verwonding; genezende woorden brengen herstel in relaties.
• beeld voor levenskracht en voorspoed. De tong kan leven geven door oprechte, troostende en waarachtige communicatie.
• boos of oneerlijk taalgebruik, roddel, gemengde motieven, dwaasheid die schade toebrengt aan de geest en de verhouding met God en mensen.