Johannes 16:17 – Een kleine tijd en een grote verandering

Overzicht: In Johannes 16 leerde Jezus zijn leerlingen dat Zijn lijden, sterven en opstanding een tijdelijke periode vormen, waarna een grotere zichtbaarheid en nabijheid volgt. De discipelen raken verward door Zijn woorden: een kleine tijd waarin zij Hem niet zullen zien, gevolgd door een kleine tijd waarin zij Hem weer zullen zien. Dit vers vangt die verwarring en de stap naar geloof dat God in Jezus’ weg Zijn volk zal verzoenen en hen zal troosten met Zijn aanwezigheid, ondanks de scheiding die Hij van hen doormaakt.

Het vers in zijn hoofdstuk

In Johannes 16 voert Jezus een lang gesprek met Zijn leerlingen over Zijn naderende weg en de komst van de Heilige Geest. De zin uit vers 16–19 laat zien hoe de leerlingen de tijdverwisseling interpreteren en hoe Jezus hen leert dat hun momentane ontreddering zal wijken voor geheel nieuw begrip. De uitdrukking “een kleinen tijd” verwijst naar de periode van Zijn afwezigheid door de kruisiging en de graflegging, en “wederom een kleinen tijd” naar de periode van Zijn opstanding en verschijningen, waarna zij Hem definitief zullen zien aan de vaderzijde in Zijn verheerlijkte staat.

Hoofdgeestelijke les

De kernles is dat God in Christus een voltooide redding geeft, ook al lijkt de volmaaktheid tijdelijk onzichtbaar. Gelovigen worden geroepen om te vertrouwen ondanks verwarring en tijdelijk verdriet. De “kleine tijd” brengt een doorbraak in geloof: wat nu onzeker lijkt, wordt zeker door de belofte van Christus’ terugkeer en Zijn aanwezigheid door de Geest. Het gaat om vertrouwen in God’s plan, zelfs wanneer het begrip ontbreekt.

Vergelijkende bijbellezingen

• – Jezus spreekt van Zijn verschijning na Zijn opstanding en de rol van de discipelen bij het verbreiden van het evangelie.
• – Een toekomstperspectief van het zien van de Heer en de troost van Zijn nabijheid te midden van verdrukking.
• – De postume verschijningen en de bevestiging van de leerlingen, dat Zijn aanwezigheid voortduurt door Zijn Geest.