Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 6:21 Uitleg van het Bijbelvers
Job 6:21 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Voorwaar, alzo zijt gijlieden mij nu niets geworden; gij hebt gezien de ontzetting, en gij hebt gevreesd.
Job 6:21 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 6:21 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Psalmen 38:11 (NLD) »
(38:12) Mijn liefhebbers en mijn vrienden staan van tegenover mijn plage, en mijn nabestaanden staan van verre.
Job 6:15 (NLD) »
Mijn broeders hebben trouwelooslijk gehandeld als een beek; als de storting der beken gaan zij door;
Job 2:11 (NLD) »
Als nu de drie vrienden van Job gehoord hadden al dit kwaad, dat over hem gekomen was, kwamen zij, ieder uit zijn plaats, Elifaz, de Themaniet, en Bildad, de Suhiet, en Zofar, de Naamathiet; en zij waren het eens geworden, dat zij kwamen om hem te beklagen, en om hem te vertroosten.
Betekenis in één zin
Job 6:21 toont aan hoe het volk dat naar Job keek hen ontbrak aan vertrouwen en mededogen: wat zij zagen van zijn benauwdheid, schrikten hen af en deden hen afwenden in plaats van mee te leven.
Contextueel kader
Job worstelt met zwaar lijden en de vraag waarom hij door God is getroffen. In dit vers verwijzen de woorden tot de luisteraars en vrienden die eens gedenken wat hun houding jegens Job was. Nadat Job zijn pijn en onrechtverduiking heeft uitgesproken, beklaagt hij dat zij nu niets voor hem betekent hebben: ze hebben zijn ontzetting gezien maar zich van hem afgekeerd en zich laten leiden door angst of voorzichtigheid in plaats van medelijden en rechtvaardigheid.
Interpretatieve noties
- Ontzetting verwijst naar diepe verwardheid en bescherming die mensen willen zoeken wanneer het leven de teerlijkste peilers schudt. Job voegt toe dat de reactie van zijn vrienden niet een oprechte zorg is, maar een afstand houden uit vrees of eigen comfort.
- De toon is scherp maar koren: het bewijs dat waarlijk trouw blijkt wanneer men standvastig is in de zorg voor de gebroken medemens, ook in moeilijke omstandigheden.
Kernpunten
Verwante passages en korte uitleg
Job 19:21 - De bemoediging dat ware toewijding zich niet laat leiden door angst maar door hoop in God, zelfs wanneer gemoed en vrienden vijandig lijken.
Psalm 142:4 - Een vergelijking waarin men in ellende zichzelf zoekt zonder steun van mensen, maar Gods nabijheid troost kan geven.
Jakobus 2:14‑17 - Een waarschuwing tegen een klinkende geloof zonder werken; ware betrokkenheid blijkt in daden van zorg voor anderen, vooral in lijden.
Historisch-refererende inzichten
Matthew Henry wijst erop dat ware vriendschap bewezen wordt in wanneer men eerlijk en met gevoel reageert op het lijden van de ander. Albert Barnes benadrukt dat de vrienden tekortschieten wanneer zij snel oordelen in plaats van medelijden tonen. Adam Clarke wijst op de menselijke tendens om angstig te reageren en de noodzaak van vertrouwen in God te behouden, zelfs in moeilijke relaties.
Korte praktische toepassingen
Samenvattend conclusie
Het gewicht van Job 6:21 ligt in de herkenning dat hoewel zij zijn ontzetting zagen, zij hem niet samen droegen maar afstand namen uit vrees of onhandelbare zorg. De les is helder: ware gemeenschap is nabij in het lijden, zelfs wanneer de situatie ongewis en ongemakkelijk blijft. Blijven luisteren en troosten is geen gebrek aan geloof; het is een uiting van het vertrouwen in God te midden van menselijke zwakte.
Cross-referenties
Zie 2 Korintiërs 1:3‑4 voor Gods troost die ons in staat stelt troost te geven aan anderen; Psalm 73:28 voor het kiezen van nabijheid tot God in plaats van vertrouwen op menselijk begrip; Matteüs 25:40 waar Christus zegt dat wat we aan de minste doen, we Hem doen.