Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 24:20 Uitleg van het Bijbelvers
Job 24:20 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
De baarmoeder vergeet hem, het gewormte is hem zoet, zijns wordt niet meer gedacht; en het onrecht wordt gebroken als een hout.
Job 24:20 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 24:20 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.

Spreuken 10:7 (NLD) »
De gedachtenis des rechtvaardigen zal tot zegening zijn; maar de naam der goddelozen zal verrotten.

Daniël 4:14 (NLD) »
Roepende met kracht, en aldus zeggende: Houwt dien boom af, en kapt zijn takken af; stroopt zijn loof af, en verstrooit zijn vruchten, dat de dieren van onder hem wegzwerven, en de vogelen van zijn takken;

Job 18:16 (NLD) »
Van onder zullen zijn wortelen verdorren, en van boven zal zijn tak afgesneden worden.
Job 24:20 (NLD) - Commentaar
Job 24:20 wijst erop dat het menselijk lot zo snel weer vergeten kan worden door de vergetelheid van de baarmoeder, het geworstel en de dood. Het onrecht dat de mens pleegt, lijkt vaak ongestoord te blijven tot het plotseling wordt onderbroken, alsof het recht door de machten van de natuur en van het lot uiteindelijke van tafel wordt geveegd. De verzen onderstrepen de vergankelijkheid van menselijk bestaan en de onrechtvaardigheid die op aarde heerst, terwijl uiteindelijk het recht weer opklinkt als een hout dat gebroken wordt; in die metafoor wordt het onrecht door de hand van de Almachtige uiteindelijk 'gebroken'.
Contextuele achtergrond: In het boek Job worstelt Job met het lijden en de onverklaarbare smart die goddelijke rechtvaardigheid tegenspreekt. Job klaagt niet zozeer tegen persoonlijke ellende alleen, maar tegen een wereld waarin onrecht vaak ongestraft doorgaat. In hoofdstuk 24 beschrijft hij de harde realiteit: mensen die wreed zijn, profiteren nog terwijl de armen en machtelozen worden onderdrukt. Het beeld van de baarmoeder die vergeet en het gewormte dat zoet is, benadrukt de vergankelijkheid van menselijke macht en de alomtegenwoordige kwetsbaarheid van het menselijk bestaan. Het slotidee dat onrecht “gebroken” wordt als een hout, suggereert dat Gods rechtvaardigheid uiteindelijk doorbreekt, al lijkt het soms te laat of verborgen.
Interpretatieve aantekeningen
Kernpunten in kort
Verwante passages en korte uitleg
Toelichting bij de cross-referenties: Deze bijbelfragmenten onderstrepen het thema dat onrecht vaak zichtbaar wordt in het tijdelijke, maar dat Gods uiteindelijke gerechtigheid altijd een groter roepingsdoel heeft en uiteindelijk standhoudt, ook al lijkt het nu verborgen.
Praktische conclusie
Voor ons vandaag betekent dit: blijf trouw aan God, ook wanneer onrecht soms wreekt en het heden wreed lijkt. Vertrouw op Gods uiteindelijke gerechtigheid en leef met rechtvaardigheid en compassie in het dagelijkse bestaan, wetend dat het kwaad geen eeuwigheidsmacht heeft. Bid om wijsheid om eerlijk te handelen wanneer de wereld onverdiend lijkt en vertrouw op de vertroosting dat Gods Richterwerk uiteindelijk standhoudt.
Aanhaling uit eerdere commentaren: "De vergetelheid van de baarmoeder" en "het onrecht wordt gebroken" samengebracht in het beeld van gerechtigheid dat uiteindelijk doorbreekt, zoals ook door vroege stemmen in de commentaartraditie is opgemerkt.