Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 2:3 Uitleg van het Bijbelvers
Job 2:3 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
En de HEERE zeide tot den satan: Hebt gij ook acht geslagen op Mijn knecht Job? Want niemand is op de aarde gelijk hij, een man, oprecht en vroom, godvrezende en wijkende van het kwaad; en hij houdt nog vast aan zijn oprechtigheid, hoewel gij Mij tegen hem opgehitst hebt, om hem te verslinden zonder oorzaak.
Job 2:3 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 2:3 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Job 1:8 (NLD) »
En de HEERE zeide tot den satan: Hebt gij ook acht geslagen op Mijn knecht Job? Want niemand is op de aarde gelijk hij, een man oprecht en vroom, godvrezende en wijkende van het kwaad.
Job 1:1 (NLD) »
Er was een man in het land Uz, zijn naam was Job; en dezelve man was oprecht, en vroom, en godvrezende, en wijkende van het kwaad.
Job 9:17 (NLD) »
Want Hij vermorzelt mij door een onweder, en vermenigvuldigt mijn wonden zonder oorzaak.
Job 2:3 – De Heer prijst Job en houdt vast aan zijn oprechtheid
In dit vers bevestigt God zijn godsvruchtige dienstknecht Job ondanks de toelichting van Satans verzoek en de lijden die volgen. Job wordt getypeerd als oprecht, vroom en godvrezend, en hij houdt ondanks alle beproevingen vast aan zijn oprechtheid. Dit legt een diep fundament voor het lijden van rechtschapen mensen in de voornemen van God en Hijzelf behoudt een plan waarmee het lijden een doel kan dienen.
Literaire context
Het hoofdstuk 2 presenteert een kosmische beproeving achter de menselijke ervaring: Satans insinuatie dat Job alleen rechtvaardig is omdat God hem gesegreerde bescherming biedt. God zelf laat toe dat Satans wolvenlaag doorwerkt, maar bevestigt tegelijk Job’s integriteit. In dit vers richt de HEERE Zijn woord tot Satans kritiek en toont Hij aan dat Jobs houding niet is gebaseerd op materiële zegeningen, maar op een diepe vroomheid.
Theologische betekenis
De passage onderstreept dat godsvrucht en oprechtheid worden gezien door God zelf, zelfs als mensen in beproeving raken. Job wordt geciteerd als een model van gehoorzaamheid: “een man, oprecht en vroom, godvrezende en wijkende van het kwaad.” Zijn standvastigheid benadrukt de realiteit dat het heilsplan niet afhankelijk is van tijdelijke gunsten, maar van betrouwbaarheid in het aangezicht van tegenslag. God’s herhaalde verwijzing naar Zijn knecht laat zien dat Zijn aandacht en zorg niet afhangen van menselijke omstandigheden, maar van Zijn eigen besluit en doel.
Relaties met andere Schriftplaatsen
Reflectievragen
Slotgedachte
Job 2:3 drukt uit dat God, in Zijn soevereine wijsheid, twijfelende verzoeken toestaat zonder de integriteit van de mens te verliezen. Job blijft in zijn aard van gerechtigheid behouden ondanks tegenslag, terwijl God zijn aandacht voor Job bevestigt en Zijn plan verwezenlijkt. Deze passage roept op tot vertrouwen dat de hardheid van beproeving geen indicatie is van Gods afwezigheid, maar van Zijn doelgericht handelen in het midden van het lijden.
Kruisverwijzingen
Job 1:1-2 en 1:8 leggen de basis voor het beeld van Oprecht en Vroom; Jakobus 5:11 benadrukt standvastigheid in beproeving; 1 Petrus 1:6-7 beschrijft het uiteindelijke doel van beproevingen in het zuiveren van het geloof.
Aantekening over citaten uit oude commentaren: Dit artikel verwijst naar de lijn van uitleg uit openbare bronnen zoals Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke. Eventuele directe korte uitspraken uit die commentators zijn opgenomen als korte parafrasen en worden alleen vermeld als exact geciteerd uit hun werken, zonder de volledige tekst te reproduceren. Voor de basisinzichten, ziet men de thema’s van oprechtheid, vroomheid en beproevingen zoals ze breed worden behandeld in die gereputeerde commentaren.