Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 19:13 Uitleg van het Bijbelvers
Job 19:13 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Mijn broeders heeft Hij verre van mij gedaan; en die mij kennen, zekerlijk, zij zijn van mij vervreemd.
Job 19:13 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 19:13 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Psalmen 88:8 (NLD) »
(88:9) Mijn bekenden hebt Gij verre van mij gedaan, Gij hebt mij hun tot een groten gruwel gesteld; ik ben besloten, en kan niet uitkomen.
Psalmen 88:18 (NLD) »
(88:19) Gij hebt vriend en metgezel verre van mij gedaan; mijn bekenden zijn in duisternis.
Psalmen 69:8 (NLD) »
(69:9) Ik ben mijn broederen vreemd geworden, en onbekend aan mijner moeders kinderen.
Job 19:13 — Wat deze vers uitdrukt
Kernbetekening: Job uit diep verdriet en verdrukking: zelfs zijn familie en kennissen wenden zich af. Niemand lijkt meer mee te leven met zijn pijn; hij voelt zich een buitenstaander, omringd door verloochening en afstand.
Achtergrond en context
In Job 19 worstelt Job met onrecht en lichamelijk lijden terwijl zijn vrienden in rouw en oordeel blijven hangen. Zijn uitroep herinnert aan het moment waarop hij zich verlaten weet door degenen die hem ooit nabij stonden. Het refrains van “zij zijn van mij vervreemd” laat zien hoe de humaniteit van een mens bij God en bij mensen wankelt: wanneer gemeenschap ontbreekt, raakt de ziel verstoken van troost.
Interpretatieve aantekeningen
- De term “broeders” verwijst hier niet uitsluitend naar familiebanden maar naar nabije vrienden en de gemeenschap in het algemeen. Job klinkt als iemand die de nabijheid van anderen zoekt en zich misplaatst voelt wanneer die nabijheid ontbreekt.
- Het contrast tussen wat hij verwacht en wat hij ervaart, onderstreept de rouw, maar ook een theologische verwarring: waarom laat God dit toe als hij zo nabij het lijden is?
- Hieruit spreekt ook een hoopvolle eis: zelfs in verlatenheid blijft de hoop op God aanwezig; de klacht wordt een stap richting vertrouwen, hoe donker de omstandigheden ook zijn.
Thematische kernpunten
Gerelateerde bijbelgedeelten
– Psalm 22:1-2: Een dichter roept om nabijheid van God temidden van verdrukking; hij voelt zich verlaten, maar zoekt trouw van God. Toelichting: beide passagen ervaren verlatenheid als vrucht van leed, maar leiden tot vertrouwen in Gods nabijheid.
– Psalm 69:2-3: De spreker voelt zich overspoeld door het kwaad en verlangt naar redding; betekenisvoorwaar: menselijke vertwijfeling en een roep om Gods aandacht bestaan naast het vertrouwen dat God hoort.
– Jakobus 4:9-10: Aanduiding dat verootmoediging in lijden tot genezing kan leiden; verbinding met Job’s roep om erkenning van pijn en de roep om Gods hulp.
Korte praktische les
Wanneer mensen om ons heen ons verlaten in tijden van zwaar lijden, blijft de roep tot God bestaan. De Heer ziet onze pijn en kent onze donkerste gevoelens; Hij kan nabijheid brengen die mensen soms niet kunnen leveren.
Historisch-commentaar-inzichten (samengevat)
Mattheüs Henrie: spreekt over het feit dat gerechtvaardigde vermaning en diepe lijden de mens niet automatisch tot verootmoediging brengen; in Job’s klacht wordt de roep om gerechtigheid duidelijk. (Exacte korte citaten uit Matthew Henry zullen alleen genoemd worden indien beschikbaar)
Albert Barnes: benadrukt dat Job’ s taal een uiting is van intens verdriet, maar niet van opzet tegen God; de menselijke verantwoordelijkheid voor rechtvaardigheid blijft welkom in het gesprek met God. (Exacte korte citaten uit Albert Barnes zullen alleen genoemd worden indien beschikbaar)
Adam Clarke: wijst erop dat lijden ook louter intellectueel verward kan zijn; Job beschrijft hoe familie en vrienden afvallen, wat een fysieke en sociale leegte creëert die God alleen kan vullen. (Exacte korte citaten uit Adam Clarke zullen alleen genoemd worden indien beschikbaar)
Slotgedachte: Job 19:13 vangt een pijnlijke realiteit: vertrouwde relaties kunnen tekortschieten onder druk. Toch blijft het geloof in God als een blijvend anker in het donker.