Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJob 17:7 Uitleg van het Bijbelvers
Job 17:7 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
Job 17:7 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Job 17:7 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.

Job 16:16 (NLD) »
Mijn aangezicht is gans bemodderd van wenen, en over mijn oogleden is des doods schaduw.

Psalmen 31:9 (NLD) »
(31:10) Wees mij genadig, HEERE! want mij is bange; van verdriet is doorknaagd mijn oog, mijn ziel en mijn buik.

Psalmen 6:7 (NLD) »
(6:8) Mijn oog is doorknaagd van verdriet, is veroud, vanwege al mijn tegenpartijders.
Job 17:7 (NLD): Context en betekenis
In dit vers worstelt Job met intens verdriet en lichamelijke uitputting. In het gesprek met zijn vrienden uit zijn hijige klaagliederen en overtuiging van zijn onschuld, klinkt een diepe ervaring door: het licht van hoop wordt donkerder en het lichaam lijkt te veranderen in schaduw. Het vers maakt deel uit van Job’s lange lijdenstroom, waarin hij weigert de waarheid te ontkennen maar tegelijkertijd worstelt met Gods verborgen weg. De uitdrukking “mijn oog door verdriet verdonkerd” laat zien hoe innerlijke pijn zich verplaatst naar het zichtbare bestaan en het hele leven verduistert.
Vorm en centrale betekenis
Het vers geeft een beeldende constatering: verdriet tast de waarneming aan en verandert het fysieke en psychische functioneren. Job beschrijft dat zijn ogen donker worden en zijn ledematen als een schaduw zijn. Deze poëtische beeldvorming onderstreept de ernst van zijn lijden: wat ooit helder leek, wordt nu schaar en donker. Het gaat minder om een letterlijke fysiologie dan om de ervaring van afglijden en verdwijnende kracht in het licht van een onbekende bedoeling achter het lijden.
Drie kernthema's
Verwante passages
Enige verwante gedachten uit de Schrift versterken dit beeld van pijn en begrip:
Praktische reflectie
Job leert ons: lijden kan schaduwen over ons hele bestaan werpen, maar het lijkt geen definitieve definitie van ons leven. In donkere tijden blijven we afhankelijk van God, niet als ontkenning van pijn maar als vertrouwen dat Hij ons vasthoudt. Een praktische stap is het zoeken naar waarheid en eerlijkheid in gebed en gemeenschap, terwijl we ons richten op God die ons kent door en door.
Korte samenvatting
Job 17:7 vangt het diepe beeld van verdronken hoop door verdriet: de ogen en ledematen, symbool voor waarneming en kracht, tonen hoe pijn het menselijk bestaan kan overnemen. Het vers roept op tot eerlijkheid in lijden, en tot vertrouwen dat Gods weg, hoe verborgen, niet definitief is voor het menselijk leven.
Blik op de lezers
Wat betekent dit voor ons? In tijden van beproeving kunnen we lessen vinden in Job’s onverzettelijke eerlijkheid en in het besef dat donkerte niet het laatste woord heeft. Laat gebed, steun van medegelovigen, en vastberadenheid in trouw aan God ons richting geven in het donker.
Toon en varianten
Kleine notitie over vertaling: de frase “mijn oog door verdriet verdonkerd” benadrukt de verstoorde waarneming, wat in veel vertalingen behouden blijft als kernidee van dit vers.
Aanvullende notitie over citaten: Mattheüs Henry, Albert Barnes en Adam Clarke hebben verschillende formuleringen toegepast in hun uiteenzettingen. Noot: er zijn geen directe korte citaten uit deze drie commentatoren vereist of beschikbaar in exact woordelijk korte zinnen voor dit vers in deze weergave. De hierboven opgenomen inzichten zijn geïnspireerd door hun benaderingen voor context en interpretatie.