Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 42:1 Jeremia 42:2 Jeremia 42:3 Jeremia 42:4 Jeremia 42:5 Jeremia 42:6 Jeremia 42:7 Jeremia 42:8 Jeremia 42:9 Jeremia 42:10 Jeremia 42:11 Jeremia 42:12 Jeremia 42:13 Jeremia 42:14 Jeremia 42:15 Jeremia 42:16 Jeremia 42:17 Jeremia 42:18 Jeremia 42:19 Jeremia 42:20 Jeremia 42:21 Jeremia 42:22



Jeremia 42:2 — Een smeekbede om barmhartigheid in onzekerheid
De overblijvers erkennen hun afhankelijkheid van God en zoeken in nederige gebeden richting Zijn wil, terwijl zij hun eigen plannen uitstellen en luisteren naar de profeet Jeremia over de weg vooruit.
Literairecontext
In Jeremia 42 wordt een gefragmenteerde groep uit Judah beschreven die, na de eerste dreiging van de Babyloniërs en de daaropvolgende ballingsgolven, JHWH om raad zoekt via Jeremia. Ze beschrijven zichzelf als “weinigen van velen” en zoeken een goddelijke verklaring voor het actuele onheil. De scène toont een theologische as: menselijke kwetsbaarheid verweven met gehoorzaamheid aan Gods woord. Jeremia fungeert als boodschapper die de noodzaak beklemtoont om Gods wil te zoeken in plaats van eigen strategische plannen uit te voeren (Jeremia 42:7-9). De verlegenheid van het overblijfsel wordt in deze versen expliciet gemaakt: ze erkennen dat zij afhankelijk zijn van God, zelfs als zij hun toekomst onzeker achten.
Theologische betekenis
Het smeekgebed illustreert een kernpunt in de Bijbel: wanneer mensen in moeilijkheid verkeren en besluiten te bidden om begrip, gaat het niet om een melodie van eigen plannen, maar om onderwerping aan Gods bestuur. De hereniging van de goddelijke wil met menselijke hoop vindt hier een concrete uitdrukking. Het herhaalde motief van de kleine, uitverkoren groep die tot God om genade roept, onderstreept de hoop dat God, ondanks maat en getal, trouw blijft aan Zijn verbond met Zijn volk en Zijn beloften.
kruisverwijzingen
Toelichting: De bovenstaande cross-references verbinden het thema van zoeken naar God in wanhoop met de bredere Bijbelse roeping tot afhankelijkheid en gehoorzaamheid.
Reflectievragen
Concluderend
Jeremia 42:2 vangt een moment van nederige afhankelijkheid: in een onzekere tijd keert men zich naar de profeet en tot de Heer met een smeekbede voor mededogen en richting. Het overblijfsel erkent zijn beperkingen en zoekt Gods woord boven eigen plannen. De les is tijdloos: echte hoop ligt in luisteren naar Gods woord en bereid zijn om Zijn weg te volgen, zelfs als die weg onduidelijk of moeilijk lijkt.
Notities over oorspronkelijke commentaar
Deze interpretatie put uit algemene, publieke domein commentaresshowers, waaronder principes uit Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke. Een korte zin die hen typeert: Henry beklemtoont de praktijk van gebed als uiting van geloof; Barnes benadrukt de realiteit van Gods soevereiniteit in het leven van het volk; Clarke legt uit hoe God de hoop van Zijn gelovigen versterkt ondanks menselijke zwakte. Eventuele exacte citaten uit deze bronnen worden uitsluitend genoemd waar ze expliciet worden geciteerd in de tekst.