Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 34:1 Jeremia 34:2 Jeremia 34:3 Jeremia 34:4 Jeremia 34:5 Jeremia 34:6 Jeremia 34:7 Jeremia 34:8 Jeremia 34:9 Jeremia 34:10 Jeremia 34:11 Jeremia 34:12 Jeremia 34:13 Jeremia 34:14 Jeremia 34:15 Jeremia 34:16 Jeremia 34:17 Jeremia 34:18 Jeremia 34:19 Jeremia 34:20 Jeremia 34:21 Jeremia 34:22
Jeremia 34:8 — Een verbond en de roep om vrijheid
Dit vers laat zien dat God’s woord aan Jeremia kwam nadat Zedekia en het volk een verbond hadden gesloten met als doel vrijlating en vrijheid uit te roepen. Het benadrukt de menselijke onderneming van vrijheid naast Gods uiteindelijke soevereiniteit en de waarschuwing dat menselijke garanties niet altijd standhouden als God niet de hoeksteen is van de hoop.
Jeremia 34 staat in een periode van politieke wending en inside de ballingsschap. De koning Zedekia ondernam een daad van verzoening met het volk en een juridisch-Schriftelijke handeling: een verbond waarin vrijlating werd beloofd. Dit verplaatst de aandacht van een profetie die gericht is op oordeel naar een crisis tussen menselijke politiek en goddelijke orde. Het woord tot Jeremia volgt op een reeks profetieën die de ontrouw van het volk en de aankondiging van straf aanduiden, maar ook een aanzet tot berouw en gehoorzaamheid.
Het feit dat God’s woord volgt op het aangaan van het verbond onderstreept twee dingen: ten eerste dat menselijke beslissingen en rituelen voor God niet automatisch de zonde en de ongehoorzaamheid uitwissen; ten tweede dat God toch betrokken blijft bij het welzijn van Zijn volk en plannen heeft die voorbij menselijke plannen gaan. Vrijheid die door mensen wordt uitgeroepen, moet in lijn lopen met Gods woord en voorwaardelijk zijn aan gehoorzaamheid aan Hem.
Adam Clarke en Matthew Henry geven beiden aan dat God soms straffen toelaat in verband met ontrouw, maar dat Zijn woord ook momenten van hoop en waarschuwing bevat. Als Jeremia zijn boodschap ontvangt, is het een herinnering dat Gods vaste woord standhoudt boven menselijke initiatieven. Barnes wijst op de realiteit dat de vrijheid die door het volk werd uitgeroepen, geen blijvende bevrijding garandeert zonder bekering en trouw aan God.
Jeremia 34:8 laat zien dat een daad van menselijke autoriteit een bodem voor hoop kan scheppen, maar dat echte vrijheid en vrede uiteindelijk verkregen worden onder de regie van Gods woord. Gemeente en gelovigen worden uitgedaagd om niet blind te vertrouwen op menselijke verordeningen, maar te luisteren naar wat God in Zijn woord bevestigt en wil volbrengen in ons midden.
Exacte uitdrukkingen uit oudere commentatoren: “The word that came to Jeremiab, after Zedekiah had made a covenant with the people” (Samengevat uit Matthew Henry- en Adam Clarke-achtige tradities).