Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Jeremia 1 Jeremia 2 Jeremia 3 Jeremia 4 Jeremia 5 Jeremia 6 Jeremia 7 Jeremia 8 Jeremia 9 Jeremia 10 Jeremia 11 Jeremia 12 Jeremia 13 Jeremia 14 Jeremia 15 Jeremia 16 Jeremia 17 Jeremia 18 Jeremia 19 Jeremia 20 Jeremia 21 Jeremia 22 Jeremia 23 Jeremia 24 Jeremia 25 Jeremia 26 Jeremia 27 Jeremia 28 Jeremia 29 Jeremia 30 Jeremia 31 Jeremia 32 Jeremia 33 Jeremia 34 Jeremia 35 Jeremia 36 Jeremia 37 Jeremia 38 Jeremia 39 Jeremia 40 Jeremia 41 Jeremia 42 Jeremia 43 Jeremia 44 Jeremia 45 Jeremia 46 Jeremia 47 Jeremia 48 Jeremia 49 Jeremia 50 Jeremia 51 Jeremia 52Verse
Jeremia 11:1 Jeremia 11:2 Jeremia 11:3 Jeremia 11:4 Jeremia 11:5 Jeremia 11:6 Jeremia 11:7 Jeremia 11:8 Jeremia 11:9 Jeremia 11:10 Jeremia 11:11 Jeremia 11:12 Jeremia 11:13 Jeremia 11:14 Jeremia 11:15 Jeremia 11:16 Jeremia 11:17 Jeremia 11:18 Jeremia 11:19 Jeremia 11:20 Jeremia 11:21 Jeremia 11:22 Jeremia 11:23



Jeremia 11:5 (NLD) – Een Godsgebonden belofte en respons
In Jeremia 11 wordt het thema van het verbond en de gehoorzaamheid onderstreept: God zet Zijn volk voor een duidelijke keuze en verbind daaraan een zegen of een vervolg. Het vers Jeremia 11:5 herinnert aan de geschiedenis van het Israël van het Oude Verbond, waarin God Zijn voorspoed en land toewart aan degenen die Hem trouw blijven. De here toevoeging “opdat Ik den eed bevestige” wijst op de serieuze plechtigmaking van het verbond: God bevestigt wat Hij aan Abraham, Isaak en Jacob heeft beloofd, en daarmee ook wat Hij aan het nageslacht van Jakob heeft gezworen. De reactie van het volk – “Amen, o HEERE!” – toont een zeldzame en gereserveerde bereidwijziging tot erkenning van Gods recht en genadige bevoegdheid over hun lot.
Inzicht uit het hoofdstuk
Jeremia 11:5 zit in een passage waarin God de woorden van Jozua’s beleefdheid en het volk’s ontrouw tegen het licht houdt. De houding van de mensen die zich verbonden voelen met de beloften van het land van melk en honing, maar tegelijk de roepstem van de profeet horen, onthult een spanning die altijd aanwezig is: Gods beloften roepen een antwoord van geloof en gehoorzaamheid op.
Hoofdles
De belangrijkste les is dat Gods verbond vertrouwelijk en serieus is: Hij herinnert Zich Zijn beloftes aan het vaderland en eist een passende respons. Het volk wordt aangemoedigd om met oprechtheid te antwoorden, niet slechts in woord maar in trouw aan de levenswandel die bij het verbond hoort. De tekst laat zien dat godswege bevestigen van zijn eed samengaat met de roep tot instemming en gehoorzaamheid van Zijn volk.
Vergelijkbare passages
Korte toelichting: De combinatie van beloften en verplichting onderstreept dat zegen gepaard gaat met gehoorzaamheid.
Korte toelichting: Het herhalen van Gods trouw motiveert het volk tot vertrouwen en gehoorzaamheid in tijden van zonde en straf.
Korte toelichting: contrast tussen goddelijke roep en menselijke afwijzing benadrukt de verantwoordelijkheid van het volk om te reageren op Gods stem.
Toepassing voor vandaag
Dit vers moedigt aan om de beloften van God serieus te nemen en te reageren met oprechte geloofsgetrouwheid. Voor hedendaagse lezers betekent het dat de relatie met God niet louter een intellectuele aanvaarding is, maar een concrete levenswandel: vertrouwen op Gods woord, gehoorzaamheid aan Zijn duidelijke opdrachten, en antwoord geven in gebed en handeling. De reactie “Amen” mag een teken zijn van bereidheid om mee te bewegen in Gods plannen, zelfs wanneer het moeilijk is.
Kernpunten
Kruisverwijzingen
- Genesis 12:3; Deuteronomium 31:6; Jeremia 4:2.Deze verwijzingen benadrukken dat Gods beloften gepaard gaan met een oproep tot gehoorzaamheid en vertrouwen in Zijn belijdenis.
Aanhangende korte toelichting: Had Adam Clarke in zijn commentaar kunnen wijzen op de serieuze aard van Gods eed en de menselijke respons als een integrale stap in de verhouding tussenGod en Zijn volk? Ja, en Matthew Henry en Albert Barnes benadrigen soortgelijke principes: Gods trouw blijft, en de mens wordt geroepen om te antwoorden met geloof en navolging.
Noot over citaten: Gedurende dit stuk wordt geen volledige tekst uit de genoemde oudere commentaren herhaald. Eventuele korte uitspraken in this passage zijn samengevat uit hun benadering en de genoemde strekking. Er zijn geen directe, volledige citaten uit hun werk opgenomen in deze samenvatting.