Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Psalmen 1 Psalmen 2 Psalmen 3 Psalmen 4 Psalmen 5 Psalmen 6 Psalmen 7 Psalmen 8 Psalmen 9 Psalmen 10 Psalmen 11 Psalmen 12 Psalmen 13 Psalmen 14 Psalmen 15 Psalmen 16 Psalmen 17 Psalmen 18 Psalmen 19 Psalmen 20 Psalmen 21 Psalmen 22 Psalmen 23 Psalmen 24 Psalmen 25 Psalmen 26 Psalmen 27 Psalmen 28 Psalmen 29 Psalmen 30 Psalmen 31 Psalmen 32 Psalmen 33 Psalmen 34 Psalmen 35 Psalmen 36 Psalmen 37 Psalmen 38 Psalmen 39 Psalmen 40 Psalmen 41 Psalmen 42 Psalmen 43 Psalmen 44 Psalmen 45 Psalmen 46 Psalmen 47 Psalmen 48 Psalmen 49 Psalmen 50 Psalmen 51 Psalmen 52 Psalmen 53 Psalmen 54 Psalmen 55 Psalmen 56 Psalmen 57 Psalmen 58 Psalmen 59 Psalmen 60 Psalmen 61 Psalmen 62 Psalmen 63 Psalmen 64 Psalmen 65 Psalmen 66 Psalmen 67 Psalmen 68 Psalmen 69 Psalmen 70 Psalmen 71 Psalmen 72 Psalmen 73 Psalmen 74 Psalmen 75 Psalmen 76 Psalmen 77 Psalmen 78 Psalmen 79 Psalmen 80 Psalmen 81 Psalmen 82 Psalmen 83 Psalmen 84 Psalmen 85 Psalmen 86 Psalmen 87 Psalmen 88 Psalmen 89 Psalmen 90 Psalmen 91 Psalmen 92 Psalmen 93 Psalmen 94 Psalmen 95 Psalmen 96 Psalmen 97 Psalmen 98 Psalmen 99 Psalmen 100 Psalmen 101 Psalmen 102 Psalmen 103 Psalmen 104 Psalmen 105 Psalmen 106 Psalmen 107 Psalmen 108 Psalmen 109 Psalmen 110 Psalmen 111 Psalmen 112 Psalmen 113 Psalmen 114 Psalmen 115 Psalmen 116 Psalmen 117 Psalmen 118 Psalmen 119 Psalmen 120 Psalmen 121 Psalmen 122 Psalmen 123 Psalmen 124 Psalmen 125 Psalmen 126 Psalmen 127 Psalmen 128 Psalmen 129 Psalmen 130 Psalmen 131 Psalmen 132 Psalmen 133 Psalmen 134 Psalmen 135 Psalmen 136 Psalmen 137 Psalmen 138 Psalmen 139 Psalmen 140 Psalmen 141 Psalmen 142 Psalmen 143 Psalmen 144 Psalmen 145 Psalmen 146 Psalmen 147 Psalmen 148 Psalmen 149 Psalmen 150Verse
Psalmen 136:1 Psalmen 136:2 Psalmen 136:3 Psalmen 136:4 Psalmen 136:5 Psalmen 136:6 Psalmen 136:7 Psalmen 136:8 Psalmen 136:9 Psalmen 136:10 Psalmen 136:11 Psalmen 136:12 Psalmen 136:13 Psalmen 136:14 Psalmen 136:15 Psalmen 136:16 Psalmen 136:17 Psalmen 136:18 Psalmen 136:19 Psalmen 136:20 Psalmen 136:21 Psalmen 136:22 Psalmen 136:23 Psalmen 136:24 Psalmen 136:25 Psalmen 136:26
Psalmen 136:21 — Context en betekenis
In Psalm 136 uitspreekt de psalmist telkens weer: “want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.” Deze strofe herhaalt zich aan het einde van elk vers, waarmee de lofzang essentieel wordt: Israël herinnert zichzelf aan de grote daden van God in de geschiedenis en bevestigt tegelijk Zijn onveranderlijke trouw. Vers 21, specifiek, noemt God als degene die het land van de volken aan Zijn volk heeft gegeven. Het gaat hier om de toewijzing van het land als een beloftevolle schenking uit genade, maar bovenal om Gods constante goedertierenheid die alle beloften waarmaakt.
Kerngedachte
De kern van dit vers is de combinatie van ontvanging (het land als erfgoed) en Gods onveranderlijke liefde. Het erfgoed illustreert Gods toezeggingen aan Zijn volk, terwijl de herhaalde uitdrukking van Zijn goedertierenheid de houding van dankbaarheid en vertrouwen bij de gelovigen vormt: zelfs in tijden van moeite blijft Gods trouw standhouden.
Drie centrale thema's
Verbindingen met andere passages
Psalmen 136:1–3, waar de redding en zegeningen van God telkens worden geprezen. Dit breinmerk herhaalt dezelfde formule van lof en "want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid," waardoor een patroon van eeuwig vertrouwen zichtbaar wordt.
De belofte van het land in Jozua 21 of Hebreeën 11:9–10 kan worden gezien als toelichting op wat in het psalter wordt herinnerd: God geeft als erfelijk bezit, gebaseerd op Zijn trouw.
Psalm 100, waarin dank en lofgezang koppelen aan Gods goedertierenheid en waarheid, waardoor het volk in vreugde dient te aanbidden.
Praktische Reflectie
Breng je eigen ervaring voor de vergelijking met het land: welke zogeheten “erven” heeft God in jouw leven gelegd? Werkelijke zegeningen zijn vaak verweven met Gods trouw op elke stap van het geloofsleven. Laat de herinnering aan Zijn goedertierenheid een bron van hoop en volharding zijn, vooral in onzekerheid of tegenstand.
Samenvatting
Psalm 136:21 laat zien dat God Zijn volk erfelijk bezit schenkt uit Zijn voortdurende goedertierenheid. De herhaalde uitroep “…want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid” versterkt het geloof dat Gods beloften betrouwbaar zijn, niet door menselijke kracht, maar door Zijn onwankelbare liefde. Dit is een uitnodiging tot dankbaarheid, vertrouwen en aanbidding.
Korte verwijzingen
Andere relevante teksten: Psalm 105:8–11 (Gods eeuwige verbond en Zijn orde door de generaties heen); Jozua 21 (toewijzing van steden aan de Levieten als erfgoed); Hebreeën 11:9–10 (leven in het geloof met Gods belofte als allesoverstijgende erfenis.
Opmerking over citaten van vroegere commentatoren: In deze samenvatting zijn geen directe lange citaten opgenomen. Vergelijkbare inzichtensporen kunnen worden gevonden in traditioneel Jess van Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke, die hun onderscheidende invalshoek op Gods trouw en erfgoed geven in hun circa publiek domein werken. Specifieke korte uitspraken uit die commentaren worden hier niet letterlijk herhaald, maar de synthese weerspiegelt hun algemene theologische lijnen: Gods loyale goedertierenheid, vervulling van beloften, en de roeping tot dankbare aanbidding.