Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Psalmen 1 Psalmen 2 Psalmen 3 Psalmen 4 Psalmen 5 Psalmen 6 Psalmen 7 Psalmen 8 Psalmen 9 Psalmen 10 Psalmen 11 Psalmen 12 Psalmen 13 Psalmen 14 Psalmen 15 Psalmen 16 Psalmen 17 Psalmen 18 Psalmen 19 Psalmen 20 Psalmen 21 Psalmen 22 Psalmen 23 Psalmen 24 Psalmen 25 Psalmen 26 Psalmen 27 Psalmen 28 Psalmen 29 Psalmen 30 Psalmen 31 Psalmen 32 Psalmen 33 Psalmen 34 Psalmen 35 Psalmen 36 Psalmen 37 Psalmen 38 Psalmen 39 Psalmen 40 Psalmen 41 Psalmen 42 Psalmen 43 Psalmen 44 Psalmen 45 Psalmen 46 Psalmen 47 Psalmen 48 Psalmen 49 Psalmen 50 Psalmen 51 Psalmen 52 Psalmen 53 Psalmen 54 Psalmen 55 Psalmen 56 Psalmen 57 Psalmen 58 Psalmen 59 Psalmen 60 Psalmen 61 Psalmen 62 Psalmen 63 Psalmen 64 Psalmen 65 Psalmen 66 Psalmen 67 Psalmen 68 Psalmen 69 Psalmen 70 Psalmen 71 Psalmen 72 Psalmen 73 Psalmen 74 Psalmen 75 Psalmen 76 Psalmen 77 Psalmen 78 Psalmen 79 Psalmen 80 Psalmen 81 Psalmen 82 Psalmen 83 Psalmen 84 Psalmen 85 Psalmen 86 Psalmen 87 Psalmen 88 Psalmen 89 Psalmen 90 Psalmen 91 Psalmen 92 Psalmen 93 Psalmen 94 Psalmen 95 Psalmen 96 Psalmen 97 Psalmen 98 Psalmen 99 Psalmen 100 Psalmen 101 Psalmen 102 Psalmen 103 Psalmen 104 Psalmen 105 Psalmen 106 Psalmen 107 Psalmen 108 Psalmen 109 Psalmen 110 Psalmen 111 Psalmen 112 Psalmen 113 Psalmen 114 Psalmen 115 Psalmen 116 Psalmen 117 Psalmen 118 Psalmen 119 Psalmen 120 Psalmen 121 Psalmen 122 Psalmen 123 Psalmen 124 Psalmen 125 Psalmen 126 Psalmen 127 Psalmen 128 Psalmen 129 Psalmen 130 Psalmen 131 Psalmen 132 Psalmen 133 Psalmen 134 Psalmen 135 Psalmen 136 Psalmen 137 Psalmen 138 Psalmen 139 Psalmen 140 Psalmen 141 Psalmen 142 Psalmen 143 Psalmen 144 Psalmen 145 Psalmen 146 Psalmen 147 Psalmen 148 Psalmen 149 Psalmen 150Verse
Psalmen 105:1 Psalmen 105:2 Psalmen 105:3 Psalmen 105:4 Psalmen 105:5 Psalmen 105:6 Psalmen 105:7 Psalmen 105:8 Psalmen 105:9 Psalmen 105:10 Psalmen 105:11 Psalmen 105:12 Psalmen 105:13 Psalmen 105:14 Psalmen 105:15 Psalmen 105:16 Psalmen 105:17 Psalmen 105:18 Psalmen 105:19 Psalmen 105:20 Psalmen 105:21 Psalmen 105:22 Psalmen 105:23 Psalmen 105:24 Psalmen 105:25 Psalmen 105:26 Psalmen 105:27 Psalmen 105:28 Psalmen 105:29 Psalmen 105:30 Psalmen 105:31 Psalmen 105:32 Psalmen 105:33 Psalmen 105:34 Psalmen 105:35 Psalmen 105:36 Psalmen 105:37 Psalmen 105:38 Psalmen 105:39 Psalmen 105:40 Psalmen 105:41 Psalmen 105:42 Psalmen 105:43 Psalmen 105:44 Psalmen 105:45
Psalmen 105:20 — De koning zond, en deed hem ontslaan; de heerser der volken liet hem los
De verhaalde bevrijding van Jozef toont hoe God op wonderbaarlijke wijze de orde der naties gebruikt om zijn raad te volbrengen. Een vorst stuurt, een slaaf wordt vrijgemaakt, en een volk dat onderdrukking kent, wordt door God in beweging gezet tot zegen en bemoeienis met zijn planerijke plan.
Het vers ligt in een liedachtige beschrijving van Gods ingrijpen in de geschiedenis van Israël. De beweging van “de koning zond” naar “de heerser der volken liet los” bevestigt dat Gods plan vaak door de handelingen van menselijke heersers wordt uitgevoerd, zonder dat zij zelf begrepen wat zij doen. In Ps. 105 wordt Jozef als figuur opgevoerd: door verdrukking geleid, door God verhoogd. Dit vers markeert het moment waarop het lot zich in dienst van Gods openbaring aan zijn volk keert: vrijheid komt via een omweg in de politieke realiteit.
Drie overtuigingen staan centraal. Ten eerste, Gods soevereiniteit: zelfs wanneer mensen hun macht gebruiken, ligt de uitvoer van Gods raad besloten in hun beslissingen. Ten tweede, Gods default naar bevrijding: Hij hoort de roep om hulp en maakt een weg door de zwakte heen. Ten derde, de soevereine versmelting van koninklijke macht en goddelijke ordonnantie: de vrijheid van Jozef is geen toevallige gebeurtenis maar onderdeel van een groter plan om het volk Israël te sparen en te zegenen in de nasleep van honger en verstrooiing.
Psalm 105:20 herinnert ons dat bevrijding geen louter menselijke werking is. God ordent de machtslijnen van deze wereld om zijn volk te sparen en te zegenen. De koning zendt, de koning laat vrij, en zo bewerkt God zijn heilsgestalten in de geschiedenis. Het verwijst naar een grotere bevrijding die in Christus zijn voltooiing vindt: God die macht gebruikt, om zijn volk vrij te maken uit alles wat hen vasthoudt.
Een herkenbare uitleg uit theologische commentaren wijst erop dat Gods keuze van middelen en mensen vaak verrassend is: wat menselijk leek tot schande, wordt door God benut tot zegen. Zoals Matthew Henry en Albert Barnes benadrukken, ligt de vrijheid en bevrijding in Gods impulsieve en verrassende ingrepen. Adam Clarke onderstreept het feit dat koningen en vorsten soms door God worden aangesteld als gereedschappen in zijn plan, zonder dat zij zelf de ware aard van hun daad begrijpen.