Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Mattheüs 1 Mattheüs 2 Mattheüs 3 Mattheüs 4 Mattheüs 5 Mattheüs 6 Mattheüs 7 Mattheüs 8 Mattheüs 9 Mattheüs 10 Mattheüs 11 Mattheüs 12 Mattheüs 13 Mattheüs 14 Mattheüs 15 Mattheüs 16 Mattheüs 17 Mattheüs 18 Mattheüs 19 Mattheüs 20 Mattheüs 21 Mattheüs 22 Mattheüs 23 Mattheüs 24 Mattheüs 25 Mattheüs 26 Mattheüs 27 Mattheüs 28Verse
Mattheüs 18:1 Mattheüs 18:2 Mattheüs 18:3 Mattheüs 18:4 Mattheüs 18:5 Mattheüs 18:6 Mattheüs 18:7 Mattheüs 18:8 Mattheüs 18:9 Mattheüs 18:10 Mattheüs 18:11 Mattheüs 18:12 Mattheüs 18:13 Mattheüs 18:14 Mattheüs 18:15 Mattheüs 18:16 Mattheüs 18:17 Mattheüs 18:18 Mattheüs 18:19 Mattheüs 18:20 Mattheüs 18:21 Mattheüs 18:22 Mattheüs 18:23 Mattheüs 18:24 Mattheüs 18:25 Mattheüs 18:26 Mattheüs 18:27 Mattheüs 18:28 Mattheüs 18:29 Mattheüs 18:30 Mattheüs 18:31 Mattheüs 18:32 Mattheüs 18:33 Mattheüs 18:34 Mattheüs 18:35



Hoofdzintaak: genade zonder telbaarheidslimiet
Main interpretive point: In Matteüs 18:22 leert Jezus dat vergeving geen vast getal heeft, maar eeuwig openstaat. Hij antwoordt op Peters vraag hoe vaak een broeder vergeven moet worden en roept op tot een onbeperkte bereidheid tot vergeving, gedragen door telkens weer te kiezen voor genade. De bedenking “zeventigmaal zeven maal” geeft geen exact taalkundige berekening weer, maar drukt een onbegrensde genade uit die de menselijk telbare grenzen te boven gaat.
Litteraire context
Dit vers maakt deel uit van de lesuur die Jezus geeft over vergeving in de gemeente. Vooraf heeft Jezus gesproken over vergeving en verzoening binnen de gemeenschap, inclusief het belang van vergeving als kenmerk van discipelschap en als voorkomingsmiddel tegen verslaving aan wraak. Het getal 70 × 7 symboliseert in Hebreeuwse gedachtengoed overvloed en volharding, maar de kern is duidelijke: vergeving moet continu en onbeperkt zijn, zolang de vergevingstreinvolheid van de verzoening het mogelijk maakt.
Theologische betekenis
De passage onderstreept de kern van het evangelie: God’s schuldvergeving aan ons staat centraal en dient als model voor menselijke relaties. Vergeving is geen natuurlijke reactie, maar een gekozen houding die voortkomt uit een bewustzijn van telkens weer ontvangen genade. Dit gaat samen met de oproep tot nederigheid en heldere realisatie dat elke mens een ingebrekenswaardige behoefte heeft aan vergeving.
Verbinding met andere Schriftplaatsen
- Exodus 34:6-7 en Ps. 103:8–12: Gods lange voorbeeld van erbarmen en vergeving richting zondaren. De onuitputtelijke genade dient als blauwdruk voor menselijke vergeving.
- Kolossenzen 3:13 en Efeziërs 4:32: De kunst van vergeving binnen de gemeenschap, omdat wij zelf vergeving hebben ontvangen.
- Lukas 17:3-4: De oproep tot corrigerende vergeving bij overtreding, waarbij vergeving een terugkeer naar einem nieuw begin mogelijk maakt.
Klop-/reflectievragen
Korte conclusie
Mattheüs 18:22 herinnert ons eraan dat vergeving geen puntensysteem is, maar een levenshoudingskeuze van de discipel. De uitnodiging is om in ons dagelijkse leven taalloze genade te tonen, telkens weer, tot zij die ons nabij zijn worden vrijgesproken en opgebouwd door liefde.
Nuttige cross-referenties
Vergeving in relatie tot gemeenschap: Kolossenzen 3:13— verdraag elkaar en vergeef elkander; Efeziërs 4:32— wees goed en vergevingsgezind; Lukas 17:3-4— corrigerende vergeving bij overtredingen.
Opmerkingen over twee klassieke commentaren (uit publieke domein).