Markus 12:8 – Het verlaten van de Wijngaard en het scheiden van de Heer

Deze korte versregel raakt aan een kernpunt van Gods werk met Israël en de oproep tot richting en verantwoordelijkheid voor hen die de adem van het geloof ontvangen. Het moment waarin velen wel een kans krijgen, maar ieder de eigen weg kiest, toont de ernstige consequenties van ongehoorzaamheid en de bereidheid van God om te oordelen over ontrouw. Het vers verwoordt niet alleen het tragische einde van degenen die hun opdracht negeren, maar plaatst ook de fundamentele keuze voor wie het werk van de druivenpers van Gods koninkrijk op aarde willen meemaken.

De oorspronkelijke context

In Markus 12 staat Jezus in de gang van de tempel en vertelt hij gelijkenissen aan de overheersers van Israël. De wijngaard is een bekend bijbels beeld voor het volk van God en zijn toegestane inzet in Zijn dienst. De verschijningsvorm van het verhaal laat zien hoe de leiders en overtreders van het verbum van God reageren op de boodschapper, die de wijnstokken en de rechte belofte vertegenwoordigt. De aanklacht in deze regel is dat degenen die het werk ontvangen en in de wijngaard werken, degenen die inbegrepen zijn in de belofte van God, uiteindelijk gebrek tonen aan erkenning en toewijding, wat leidt tot het verwijderen van hun verantwoordelijkheid en het uitwerpen buiten de gemeenschap.

Hoofdboodschap

De zinsnede “En zij namen en doodden hem, en wierpen hem uit, buiten den wijngaard” vat de ernst van verwerping samen: mensen die geroepen zijn tot een taak in Gods koninkrijk kunnen ervoor kiezen zich tegen de bode te keren, wat uiteindelijk leidt tot uitsluiting. In de bredere liturgie van Markus wordt hiermee de/kritische houding van de religieuze leiders blootgelegd en wordt duidelijk dat Gods oordeel soms neerdaalt op degenen die Zijn werk in de wereld willen kapen of uitsluiten.

Onderliggende thema’s

• wat het volk van God verwerpt, laat zien hoe snel een roeping kan omslaan in verharding als gehoorzaamheid ontbreekt.
• het uitwerpen van de bode symboliseert dat er grenzen bestaan aan ontrouw en dat God uiteindelijk handelt naar Zijn gerechtigheid.
• de oproep om te dienen in de wijngaard onderstreept de verantwoordelijkheid van Israël en van alle gelovigen om actief en trouw te zijn in Gods werk.