Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Leviticus 1 Leviticus 2 Leviticus 3 Leviticus 4 Leviticus 5 Leviticus 6 Leviticus 7 Leviticus 8 Leviticus 9 Leviticus 10 Leviticus 11 Leviticus 12 Leviticus 13 Leviticus 14 Leviticus 15 Leviticus 16 Leviticus 17 Leviticus 18 Leviticus 19 Leviticus 20 Leviticus 21 Leviticus 22 Leviticus 23 Leviticus 24 Leviticus 25 Leviticus 26 Leviticus 27Verse
Leviticus 9:1 Leviticus 9:2 Leviticus 9:3 Leviticus 9:4 Leviticus 9:5 Leviticus 9:6 Leviticus 9:7 Leviticus 9:8 Leviticus 9:9 Leviticus 9:10 Leviticus 9:11 Leviticus 9:12 Leviticus 9:13 Leviticus 9:14 Leviticus 9:15 Leviticus 9:16 Leviticus 9:17 Leviticus 9:18 Leviticus 9:19 Leviticus 9:20 Leviticus 9:21 Leviticus 9:22 Leviticus 9:23 Leviticus 9:24
Leviticus 9:20 (NLD) – Het opbrengen van het vet op de borst en het aansteken ervan
In Leviticus 9:20 wordt beschreven hoe het vet van de slachtoffers op het altaar wordt geplaatst en aangestoken. Deze handeling markeert een hét moment van aanbidding: God ziet het offer als een aangename rook en bevestigt daarmee de inauguratie van priesterdienst en ceremonie. Het vet vertegenwoordigt het beste en meest kostbare van het offerwerk, en het vuur dat het verteert, symboliseert de heiligheid en het aanvaarden van het Offering dat tot God opstijgt.
Literaire context
In Leviticus 9 volgt de inauguratie van de Priesters en de eerste officiële offering door Aaron en zijn zonen. De beschrijving van de offers, inclusief het vet op de borst, benadrukt dat God betrokken is bij en goedkeurt de liturgische handelingen. Het vet blijft lange tijd in de literatuur een teken van de kostbaarste gave die aan God wordt geofferd, terwijl het vuur van God de acceptatie en verzoening symboliseert.
Theologische betekenis
Het vet op de borst bestaat als onderdeel van de eerste-offers als een teken van toewijding van het volk aan God. Door het vet te gebruiken, laat men zien dat de beste delen van het dierenoffer en de toewijding van het volk omhoog opstijgen naar God. De reactie van God—het aansteken—wijst op verzoening en gemeenschap met de Gemeente en de Heiliging die komt door de dienst.
Cross-referenties (verkorte verwijzingen met korte uitleg)
Korte toelichting bij de koppelingen: De Vetverbranding wordt voorgesteld als een concrete uiting van toewijding en gehoorzaamheid, en de constante herhaling van deze rituelen onderstreept Gods trouw en de draagwijdte van heiliging.
Overdenkingsvragen
Samenvatting en afsluiting
Leviticus 9:20 legt uit dat het vet van de offers met zorg en eer op het altaar wordt geplaatst en aangestoken. Deze handeling onderstreept de waarde van de gave aan God en de acceptatie van de offerande in de inauguratie van de priesterlijke bediening. Het is een concrete illustratie van toewijding, heiliging en gemeenschap met God door gezette aanbidding. De rituele handelingen worden door de schrijvers gezien als een voorstelling van wat uiteindelijk volmaakt verzoend zal zijn in de verhoordheid van God.
Opmerking over exacte korte citaten uit Matthew Henry, Albert Barnes of Adam Clarke: In deze uitleg is geen directe lange citaat uit hun complete werken opgenomen; eventuele korte formele zinsneden die overeenkomen met hun benadering zijn geïntegreerd als parafrasen. Wanneer dergelijke korte zinsneden exact erkend worden, wordt dit vermeld in de tekst.