Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJozua 2:7 Uitleg van het Bijbelvers
Jozua 2:7 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Die mannen nu jaagden hen na op den weg van de Jordaan, tot aan de veren; en men sloot de poort toe, nadat zij uitgegaan waren, die hen najaagden.
Jozua 2:7 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Jozua 2:7 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Richtere 3:28 (NLD) »
En hij zeide tot hen: Volgt mij na; want de HEERE heeft uw vijanden, de Moabieten, in ulieder hand gegeven. En zij togen af, hem na, en namen de veren van de Jordaan in naar Moab, en lieten niemand overgaan.
Jozua 2:5 (NLD) »
En het geschiedde, als men de poort zou sluiten, als het duister was, dat die mannen uitgingen; ik weet niet, waarheen die mannen gegaan zijn; jaagt hen haastelijk na, want gij zult ze achterhalen.
Richtere 12:5 (NLD) »
Want de Gileadieten namen den Efraimieten de veren van de Jordaan af; en het geschiedde, als de vluchtelingen van Efraim zeiden: Laat mij overgaan; zo zeiden de mannen van Gilead tot hem: Zijt gij een Efraimiet? wanneer hij zeide: Neen;
Jozua 2:7 — Immediate setting
In dit vers zien we hoe de verspieders uit Jericho zijn uitgegaan om het land te verkennen en hoe de bewoners van die stad hen snel op de hielen zitten. De verkoelende nachthemel is nog niet gevallen, maar de spanning stijgt nu het moment van juist handelen nadert. De verspieders waren onderdak bij Rahab en zetten daarna hun vlucht voort, gevolgd door de menigte die hen achtervolgt richting de Jordaan. De poort wordt dichtgeslagen nadat de verspieders uit de stad zijn vertrokken en de jacht op hen is ingezet.
Wat dit vers onthult over God en geloof
Het vers laat zien dat Gods plannen soms worden voorafgegaan door menselijke voorzichtigheid en verantwoorde slimheid. Rahab’s betrokkenheid en de uitkomst van de achtervolging wijzen erop dat God de toevlucht en leiding geeft aan degenen die Hem verwachten, zelfs in onverwachte kruispunten. Het dichtsluiten van de poort toont de menselijke maatregelen van Jericho, maar ook dat God de loop der dingen bepaalt; Hij heeft de juiste tijd en manier van redding of oordeel in Zijn hand.
Belangrijke woorden en beelden
- Jordaan en veren: symbolisch voor de grens tussen het onbekende land en de zekerheid van de beloofde plek. De verspieders bewegen zich langs het grensgebied en brengen verslag uit over wat voor hen ligt.
- Poort toe: een daad van afsluiting en bescherming van de stad; de snelheid waarmee dit gebeurt wijst op de urgentie van de jacht en op de ordentelijke beweging van mensen in een acute situatie.
Gerelateerde passages
Toepassing voor vandaag
De verhaallijn herinnert ons eraan dat God soms werkt door kleine, verstandige daden van mensen die Hem vrezen. Als gelovigen mogen we alert handelen in dagen van ongekende uitdagingen, met vertrouwen dat God de resultaten beheerst. Net zoals de verspieders op weg naar het beloofde land, brengen wij ons geloof naar voren in praktische stappen, terwijl we ons toevertrouwen aan Gods zorg, zelfs wanneer situaties snel veranderen.
Samensmelting met historische commentaar
Matthew Henry’s benadering onderstreept dat de trouw van God wordt ervaren in kleine, alledaagse handelingen, en dat Rahab’s geloof zichtbaar wordt door haar moed om de verspieders te beschermen (zie Henry op soortgelijke crisissituaties). Albert Barnes wijst erop dat de snelheid van de achtervolging en afsluiting van de poort de ernst van de situatie aantoont, maar ook dat Gods voorzienigheid door menselijke mislukking heen werkt. Adam Clarke benadrukt dat Rahab’s geloof en haar schuilplaats onder Gods verbond de weg effenen voor Gods werk in Jericho. Eveneens wordt de nadruk gelegd op Gods onafwendbare leiding in het verloop van gebeurtenissen, zodat het volk tot vertrouwen in zijn bescherming wordt aangemoedigd.
Kernzins uit MR/Henry: “Gods verkiezing en voorzienigheid staan boven menselijke plannen.”