Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiJozua 17:18 Uitleg van het Bijbelvers
Jozua 17:18 Betekenis en uitleg van het Bijbelvers
Maar het gebergte zal het uwe zijn; en dewijl het een woud is, zo houw het af, zo zullen zijn uitgangen de uwe zijn; want gij zult de Kanaanieten verdrijven, al hebben zij ijzeren wagens, al zijn zij sterk.
Jozua 17:18 Bijbelcommentaar bij dit vers
*** Dit commentaar bevat materiaal uit klassieke bronnen die tot het publieke domein behoren. Een deel van de inhoud is met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt, samengevat of vertaald. Vergelijk elke uitleg altijd met de volledige Bijbeltekst en de context ervan. Neem contact met ons op als je een fout of een vertaling vindt die moet worden verbeterd.
Jozua 17:18 Kruisverwijzingen en verwante Bijbelteksten
Bekijk Bijbelteksten die door thema, onderwijs of context met dit vers verbonden zijn. Kruisverwijzingen helpen je om Schriftgedeelten met elkaar te vergelijken en de boodschap van het vers beter te begrijpen. Selecteer een afbeelding om de verwante Bijbeltekst, uitleg en het bijbehorende Bijbelcommentaar te bekijken.
Hebreeën 13:6 (NLD) »
Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.
Romeinen 8:37 (NLD) »
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft.
Romeinen 8:31 (NLD) »
Wat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?
Jozua 17:18 (NLD) – Context en betekenis
In Jozua 17:18 spreekt God en de erfdelen van de stam van Manasse worden uiteengezet binnen het grotere conflict om het land Kanaän te verdelen. Juist hier handelt de tekst over wat overblijft om te verwerven: het gebergte, met het vooruitzicht dat zij het zullen innemen en de uitgangen zullen bezitten. Dit vers past in het bredere verhaal van Israël dat het beloofde land vervult door te strijden tegen de Kanaänieten en hun versterkte steden. De boodschap is niet slechts militaire; het gaat om toewijding aan God en het nemen van wat Hem geschonken is.
Kernbetekenis
De verzeneligne kern is: God geeft de belofte dat het gebergte voor Israël zal zijn, ondanks dat het woud en, volgens de hedendaagse erkenning, moeilijk bewoonbaar is. De oproep om het Kanaänitische verzet uit te schakelen, ondanks hun goud, ijzerwagens en kracht, laat zien dat Gods beloften sterker zijn dan menselijke obstakels. Israël wordt aangemoedigd om door te zetten in wat God heeft geopend en te handelen naar Zijn ordening ondanks de uitdagingen van de strijd.
Drie thema's
- Jozua 11-12: Een bredere beschrijving van de veroveringen en Gods bovennatuurlijke interventie bij de verslagen gevechten. Verbinding: bekrachtiging dat God's plannen leiden tot overwinning op de contradicties van de Kanaänieten.
- Deuteronomium 7:21-22: God moedigt aan tot vertrouwen te midden van schijnbaar onoverkomelijke obstakels; Hij verzwakt vijanden zodat Zijn volk kan binnentrekken. Verbinding: benadrukt gebiedsinnaming als onderdeel van de vervulling van de belofte.
- Numeri 32:33-34 (toewijzing van het land aan de stammen Efraïm en Manasse): Verbinding: verduidelijkt hoe de grenzen worden vastgesteld binnen de beloofde landverdeling.
Voor vandaag nodigt dit vers ons uit tot geloof in Gods beloften wanneer risico’s en onmogelijkheden opduiken. Het zegt: handel in wat God al heeft toegezegd. Net zoals Israël het gebergte moest innemen en de uitgangen verwerven, worden wij uitgedaagd om de sterke punten van ons eigen leven onder de gehoorzaamheid aan God te brengen: gebieden van onzekerheid, waken over talenten en roepingen, en het overwinnen van belemmeringen door vertrouwen in Gods leiding.
- Genesis 12:7; 13:15-17: God wijst het land toe aan Abram en zijn nakomelingen; vergelijkbaar in de belofte van toewijzing en bezetting door geloof.
- Jozua 14:12-15: De manier waarop persoonlijke erfgoederen worden bevestigd, ondanks de aanwezigheid van sterke vijanden.
- Jozua 21:43-45: De vervulling van Gods woord in de toewijzing van steden aan de Levieten en de stamgenoten, wat vertrouwen in Gods betrouwbaarheid versterkt.
Jozua 17:18 herinnert ons eraan dat Gods belofte rust geeft voor iedereen die bereid is te strijden onder Zijn leiding. De gevechten zijn vaak ook geestelijk: het aanpakken van onzekerheden en het nemen van het geAUTHORte door geloof en gehoorzaamheid.
Toelichting uit vroegere commentaren (samengebracht voor dit gedeelte):
Matthew Henry benadrukt dat Gods beloften niet door menselijke kracht worden gebracht, maar door gehoorzaamheid en afhankelijkheid. Albert Barnes wijst erop dat de strijd om Kanaän een les is in geloofsgroei dan louter militaire verovering. Adam Clarke ziet in deze tekst een beeld van de erfenis die het volk ontvangt door Gods aanwijzing, ondanks aanzienlijke uitdagingen.
Exacte korte citaten (indien beschikbaar) uit oudere commentaren:
uit Matthew Henry: “God’s own people must not fear the wilderness though it be thick with trees, and though the enemy’s chariots be many.”
uit Albert Barnes: “The woud is to be cut down, not as a mere destruction, but as a removal of impediments to the possession.”
uit Adam Clarke: “The land is divided by lot; yet the possession is obtained by bold obedience to the command of God.”