Johannes 9:24 – “Geef God de eer; wij weten, dat deze Mens een zondaar is.”

In Johannes 9 lezen we hoe Jezus een man, die blind geboren was, geneest. Na het verhoor in de hof van de farizeeën komt de man opnieuw voor de leiders, die nog steeds twijfelen of Jezus werkelijk van God komt. De eerste verklaring dat Jezus de geneeskunde verrichtte door de macht van God botst met de vooringenomen houding van de leiders. Het verzoek om God de eer te geven, en hun bewering dat Jezus een zondaar is, onderstrepen een kernpunt: zichtbare tekenen leiden tot erkentelijkheid voor God, maar dit kan botsen met menselijke vooroordelen en religieuze trots.

Kernbetekenis

De uitspraak van de man is een korte maar krachtige bekering uituting: erkenning van God’s werk in Jezus, zelfs als men de leider onbekend of onduidelijk vindt. De man weigert Jezus te beschuldigen als zondaar; in plaats daarvan verwijst hij naar wat hij heeft ervaren: hij is gezien, genezen, en dat kan alleen door de macht van God gebeuren. De leiders, aan de andere kant, proberen het geloof in Jezus te beschaven door labels en controle: God te eren vereist dat men de oorsprong van het wonder benoemt, en zij kiezen voor schriftgeleerde definities boven beoordeelde ervaring.

Drie thema's die dit vers verhelderen

• De man roept op tot eer aan God als de bron van het wonder, terwijl de leiders nog vastzitten aan hun eigen oordeel over Jezus.
• De contrast tussen getuigenis van verwondering en officiële beschouwing toont hoe religieuze hoogmoed altijd kan botsen met waarachtig geloof.
• Wat de man zag en voelde, is een rustige maar overtuigende basis voor geloof, los van de label “zondaar” opgelegd door anderen.