Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiVerse
Johannes 4:1 Johannes 4:2 Johannes 4:3 Johannes 4:4 Johannes 4:5 Johannes 4:6 Johannes 4:7 Johannes 4:8 Johannes 4:9 Johannes 4:10 Johannes 4:11 Johannes 4:12 Johannes 4:13 Johannes 4:14 Johannes 4:15 Johannes 4:16 Johannes 4:17 Johannes 4:18 Johannes 4:19 Johannes 4:20 Johannes 4:21 Johannes 4:22 Johannes 4:23 Johannes 4:24 Johannes 4:25 Johannes 4:26 Johannes 4:27 Johannes 4:28 Johannes 4:29 Johannes 4:30 Johannes 4:31 Johannes 4:32 Johannes 4:33 Johannes 4:34 Johannes 4:35 Johannes 4:36 Johannes 4:37 Johannes 4:38 Johannes 4:39 Johannes 4:40 Johannes 4:41 Johannes 4:42 Johannes 4:43 Johannes 4:44 Johannes 4:45 Johannes 4:46 Johannes 4:47 Johannes 4:48 Johannes 4:49 Johannes 4:50 Johannes 4:51 Johannes 4:52 Johannes 4:53 Johannes 4:54



Johannes 4:6 — Een moment van rust bij de bron Jakobs
Directe betekenis: Jezus, vermoeid na de tocht, zit bij de bron van Jakobs in Samaria. Het is ongeveer de zesde ure, een tijdstip dat wijst op de traditionele dagindeling en Zijn menselijke vermoeidheid toont.
Achtergrond en context
Het evangelie volgens Johannes plaatst deze ontmoeting in Samaria, een gebied ten noordwesten van Judea waar Joden en Samiërs doorgaans weinig genegenheid voor elkaar hadden. De bron van Jakobs is een welbekende plek, genoemd uit de geschiedenis van Jakob, waar reizigers even konden rusten en water konden drinken. De exacte tijdsaanduiding (zesde ure) geeft aan dat het daglicht vol is en de reis lang geweest mocht zijn. Jezus leert hier een andere wijze van luisteren en spreken kennen: Hij, die mens en God is, zoekt menselijk contact en doorbreekt culturele barrières door te kiezen voor een menselijke ontmoetingsplek en een alledaagse behoefte, namelijk dorst.
Interpretatieve inzichten
- De fysieke vermoeidheid benadrukt de ware menselijkheid van Christus. Zijn gevoelde dorst is een uitnodiging aan ieder gelovige om Hem als medereiziger in het leven te erkennen.
- De setting bij de bron is geen toevalligheid. Water is een duidelijke metafoor voor leven en genade. Christus offerde het levende water door Zijn latere woorden aan de vrouw zal leven schenken aan wie gelooft.
- De tijdsaanduiding “zesde ure” schetst een moment van regulariteit in het dagelijkse bestaan waarinGod in de gewoonste momenten werkzaam kan zijn, buiten de heilige ruimte van tempels en rituelen.
Kernpunten in één oogopslag
Verwante passages en korte uitleg
- Johannes 3:16-17: Gods liefde en het geven van leven komen tot uiting, ook wanneer iemand nog onbekend is met Jezus. De ontmoeting bij de bron maakt deze genade concreet.
- Johannes 7:37-38: Leven uit het water van het woord. De bron-beeldspraak verschijnt opnieuw als uitnodiging tot geloof.
- Jeremia 2:13: Het gebrek aan bronnen leidt tot dorst van het hart; Christus biedt een betere bron.
Een beknopt commentaar uit meerdere stemmen
Matthew Henry (samengevat): De vermoeidheid herinnert ons aan de menselijke kant van Christus en Zijn geduld met zoekende zielen. Zijn rust naast de bron markeert een plek waar God tot mensen komt, zelfs buiten de geijkte religieuze routes.
Albert Barnes (samengevat): De tijdszegging wijst op de dagelijkse realiteit van het menselijk bestaan; toch opent dit moment de deur voor geestelijke verhulling en gesprek. De ontmoeting bereidt de theologie van water dat leven geeft voor.
Adam Clarke (samengevat): De beschrijving van de plek en tijd drukt uit dat God in de alledaagse gebeurtenissen werkt. De bron van Jakobs dient als type voor de toekomstige waterbron: Christus, die het eeuwige leven geeft.
Nuttige toepassing
Neem tijd om ook in gewone, dagelijkse momenten met God te spreken. Vermoeidheid en dorst herinneren ons aan onze afhankelijkheid van Zijn genade. Laat elk ontmoetingspunt – zelfs op een bron – een kans zijn om tot bekering en geloof te komen.