Efeziërs 1:17 – Een gebed om geestelijke visie

Paulus bidt dat God, de Vader van Jezus Christus, de lezers een geest van wijsheid en openbaring schenkt in Zijn kennis. Het gaat niet om menselijk inzicht alleen, maar om godsontdekkende verlichting waardoor het geloofsmysterie helder wordt gezien en begrepen in relatie tot Christus.

Contextualisering

In Efeziërs 1 wordt Paulus bezield door dankbaarheid voor de onuitsprekelijke gunsten die de gelovigen in Christus ontvangen. Vers 17 volgt op een passage waarin Gods zegeningen in Christus worden beschreven: vergevende genade, verzoening, en een rijkdom aan geestelijke zegeningen. Paulus wendt zich tot een gebed om voortdurende innerlijke openbaring: dat de gemeente de kennis van God niet slechts intellectueel begrijpt, maar door de Geest haar onscheppende waarheid ervaart en doorleeft.

Interpretatieve kernpunten

• De bron: de Vader der heerlijkheid, de Schepper die geopenbaarde relatie zoekt met Zijn volk.
• De gave: de Geest der wijsheid en der openbaring. Dit verschilt van algemene kennis; het is een geestelijke verlichting die leidt tot diepere inzichten in wie God is en wat Zijn laatste doel is.
• Het doel: in Zijn kennis. Niet alleen kennis over God, maar een levende kennis die betrekking heeft op harten en wandel.

Verklarende verbindingen

Enkele vergelijkbare gedachten uit andere delen van de Schrift helpen dit gebed te plaatsen:

• Gelijken gebed om volle kennis van Zijn wil in alle geestelijke verstand en zeker gedragen wandel.
• Een smeekbede om toe komen van de genade in het kennen van de Heer.
• De belofte dat God verstand schenkt vrijelijk aan wie Hem daarom zoekt.