Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Handelingen 1 Handelingen 2 Handelingen 3 Handelingen 4 Handelingen 5 Handelingen 6 Handelingen 7 Handelingen 8 Handelingen 9 Handelingen 10 Handelingen 11 Handelingen 12 Handelingen 13 Handelingen 14 Handelingen 15 Handelingen 16 Handelingen 17 Handelingen 18 Handelingen 19 Handelingen 20 Handelingen 21 Handelingen 22 Handelingen 23 Handelingen 24 Handelingen 25 Handelingen 26 Handelingen 27 Handelingen 28Verse
Handelingen 26:1 Handelingen 26:2 Handelingen 26:3 Handelingen 26:4 Handelingen 26:5 Handelingen 26:6 Handelingen 26:7 Handelingen 26:8 Handelingen 26:9 Handelingen 26:10 Handelingen 26:11 Handelingen 26:12 Handelingen 26:13 Handelingen 26:14 Handelingen 26:15 Handelingen 26:16 Handelingen 26:17 Handelingen 26:18 Handelingen 26:19 Handelingen 26:20 Handelingen 26:21 Handelingen 26:22 Handelingen 26:23 Handelingen 26:24 Handelingen 26:25 Handelingen 26:26 Handelingen 26:27 Handelingen 26:28 Handelingen 26:29 Handelingen 26:30 Handelingen 26:31 Handelingen 26:32



Handelingen 26:31 (NLD) – Context en betekenis
In Handelingen 26 bevindt Paulus zich voor koning Agrippa en andere autoriteiten in Jeruzalem. Hij beschrijft zijn roeping en de vervolging die hij heeft ondervonden, en plaatst zijn getuigenis in het licht van Gods Bijbelse geschiedenis met Israël. In vers 31 keren de aanwezigen stilletjes terug naar elkaar en zeggen: “Deze mens doet niets des doods of der banden waardig.” Ze erkennen dat Paulus’ boodschap geen misdrijf is en dat de beschuldigingen die tegen hem zijn ingebracht mogelijk ongegrond zijn.
Het centrale doel van het vers
Het vers documenteert een moment van discernment: de menigte ziet dat Paulus’ handelen niet wijst op schuld, maar eerder op onschuld of ten minste op gebrek aan ernstige misdrijven. Dit legt de nadruk op de spanning tussen menselijke beschuldigingen en goddelijke waarheid. Paulus heeft geen boosheid of wraak, maar getuigt simpelweg van zijn roeping en plicht als getuige voor Christus. Het oplettende oordeel van de toehoorders toont een mogelijkheid tot rechtvaardige afhandeling van de zaak.
Drie belangrijke thema's
Verwante passages
– Marcus 14:55-59 en Handelingen 23:29 illustreren hoe beschuldigingen soms poging zijn om publieke orde en religieuze angst te sturen, maar dat waarheid en gerechtigheid uiteindelijk belangrijk blijven. Korte toelichting: beide passages tonen similariteit in de spanning tussen beschuldigingen en bevindingen van onschuld.
– Handelingen 24:10-21 laat zien dat apostelen en getuigen vaak voor overheden verschijnen en dat een eerlijk proces kern van de bediening is. Korte toelichting: dit versterkt het idee dat Paulus’ situatie in Handelingen 26 een stap naar rechtschapenheid kan betekenen, ondanks het conflict.
Praktische reflectie
Dit vers nodigt uit tot geduld en vertrouwen in gerechtigheid, zelfs wanneer beschuldigingen zwaar zijn. Voor gelovigen vandaag betekent het: handel naar waarheid, laat je proces verlopen onder leiding van eerlijke en billijke overheden, en wees standvastig in de getuigenis van Christus, ongeacht de reacties om je heen.
Korte samenvatting
In deze scène erkennen de aanwezigen dat Paulus’ daden niet de dood of banden rechtvaardigen, wat wijst op een onschuldige zending en de mogelijkheid tot rechtmatige behandeling. Het herinnert ons aan de kracht van een waar getuigenis in het licht van menselijke beschuldigingen en Gods waarheid.
Kruisverwijzingen
– Handelingen 23:29: Belang van onschuld en bewijs. Korte toelichting: bevestigt het principe dat beschuldigingen zorgvuldig onderzocht moeten worden.
– Handelingen 24:10-21: Rechtspraak en getuigenis onder de overheid. Korte toelichting: onderstreept eerlijke processen rond getuigen.
Opmerking over citaten van oude commentatoren (waar beschikbaar): De volgende zinsnede komt uit de bekende benaderingen van oude commentatoren: “Deze mens doet niets des doods of der banden waardig.” (Hoe meer algemeen samengevat in Marcus- en Handelingen-literatuur). Er zijn korte, gerichte observaties toegelicht in Mattheüs Henr y, Albert Barnes en Adam Clarke, met nadruk op onschuld en getuigenis als kern van Paulus’ optreden. Specifieke korte uitspraken uit deze werken worden zo nodig genoemd in verband met conceptuele kernpunten.