Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
Handelingen 1 Handelingen 2 Handelingen 3 Handelingen 4 Handelingen 5 Handelingen 6 Handelingen 7 Handelingen 8 Handelingen 9 Handelingen 10 Handelingen 11 Handelingen 12 Handelingen 13 Handelingen 14 Handelingen 15 Handelingen 16 Handelingen 17 Handelingen 18 Handelingen 19 Handelingen 20 Handelingen 21 Handelingen 22 Handelingen 23 Handelingen 24 Handelingen 25 Handelingen 26 Handelingen 27 Handelingen 28Verse
Handelingen 17:1 Handelingen 17:2 Handelingen 17:3 Handelingen 17:4 Handelingen 17:5 Handelingen 17:6 Handelingen 17:7 Handelingen 17:8 Handelingen 17:9 Handelingen 17:10 Handelingen 17:11 Handelingen 17:12 Handelingen 17:13 Handelingen 17:14 Handelingen 17:15 Handelingen 17:16 Handelingen 17:17 Handelingen 17:18 Handelingen 17:19 Handelingen 17:20 Handelingen 17:21 Handelingen 17:22 Handelingen 17:23 Handelingen 17:24 Handelingen 17:25 Handelingen 17:26 Handelingen 17:27 Handelingen 17:28 Handelingen 17:29 Handelingen 17:30 Handelingen 17:31 Handelingen 17:32 Handelingen 17:33 Handelingen 17:34



In Handelingen 17 volgen we Paulus in Athene, waar hij de Griekse cultuur en religie ontmoet. Bij het zien van de stad en haar altaren merkt hij een bijzonder kenmerk: een altaar met de inscriptie “DEN ONBEKENDEN GOD”. Paulus interpreteert dit als aanleiding om de onbekende God aan hen bekend te maken, want juist in deze plek van religieuze ernst en zoektocht naar het bovenaardse biedt zich een kans aan om het ware gezicht van God te tonen. Zo koppelt hij wat zij kennen aan wat zij nog niet kennen: God die altijd nabij is, maar zich niet beperkt tot menselijke tempels of gestelde beelden.
Hoofdgedachte
De kern van deze tekst is Paulus’ omgang met onbekende goden: hij gebruikt wat men al kende om het onbekende te verduidelijken. Hij verkondigt dat de ware God geen aardse woning nodig heeft en dat Hij de schepper is van hemel en aarde, die alle mensen leven en beweging geeft. Door te luisteren naar de Athenezen, laat Paulus zien hoe het evangelie zich richt tot menselijke zoektocht en cultuur, zonder de God van Israël te veroordelen maar hem te openen voor begrip buiten de Joodse grenzen.
Drie kernpunten
Cross-referenties (verkorte aanduiding en korte uitleg)
- Romeinen 1:19-20: De schepping getuigt van God en onthult Hem aan wie luisteren; de kennis van God kan in de schepping worden ervaren, maar vraagt om respons. De boodschap van Paulus in Handelingen 17 maakt dit principe concreet.
- 1 Thessalonicenzen 1:9-10: Gelovigen keren zich tot God en verwachten Zijn Zoon uit de hemel; zo wordt de onbekende God een levende realiteit in het leven van gelovigen.
- Johannes 4:23-24: God zoekt ware aanbidding in geest en waarheid; dit resoneert met Paulus’ boodschap dat God geen celibaat heeft in stenen tempels maar in het hart van mensen aanwezig is.
Praktische toepassing
Deze passage nodigt uit tot beschouwing van hoe wij God begrijpen en kennen in onze eigen cultuur. Het daagt uit om de kloof tussen religieuze lagen en persoonlijke kennissen van God te overbruggen: ambachtelijk gevormde religie mag dienen, maar de levende God vraagt om erkenning, berouw en vertrouwd aanvaarding van Jezus als degene door wie God is geopenbaard.
Achtergrondgedachte van vroege uitleggers
Mattheüs Henry, Albert Barnes en Adam Clarke leggen vaak de nadruk op Paulus’ tact: respect voor de cultuur, maar duidelijkheid over de ene God die niet in stenen huizen te vatten is. Zij benadrukken dat Paulus’ boodschap gericht is op een universele openbaring, die de mensheid tot berouw en geloof leidt. In hun formuleringen klinkt de indruk door dat Paulus niet verspilt met kritiek, maar bruggen bouwt tussen de onbekende god en de levende God.
Kort slot
Handelingen 17:23 laat zien hoe het evangelie culturele kavels betreedt zonder te vervluchtigen in syncretisme. God is nabij en verlangt naar ware aanbidding die uit het hart opwelt, door Jezus Christus. Zo wordt de onbekende God stap voor stap bekendgemaakt aan allen die luisteren.