Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
2 Koningen 1 2 Koningen 2 2 Koningen 3 2 Koningen 4 2 Koningen 5 2 Koningen 6 2 Koningen 7 2 Koningen 8 2 Koningen 9 2 Koningen 10 2 Koningen 11 2 Koningen 12 2 Koningen 13 2 Koningen 14 2 Koningen 15 2 Koningen 16 2 Koningen 17 2 Koningen 18 2 Koningen 19 2 Koningen 20 2 Koningen 21 2 Koningen 22 2 Koningen 23 2 Koningen 24 2 Koningen 25Verse
2 Koningen 13:1 2 Koningen 13:2 2 Koningen 13:3 2 Koningen 13:4 2 Koningen 13:5 2 Koningen 13:6 2 Koningen 13:7 2 Koningen 13:8 2 Koningen 13:9 2 Koningen 13:10 2 Koningen 13:11 2 Koningen 13:12 2 Koningen 13:13 2 Koningen 13:14 2 Koningen 13:15 2 Koningen 13:16 2 Koningen 13:17 2 Koningen 13:18 2 Koningen 13:19 2 Koningen 13:20 2 Koningen 13:21 2 Koningen 13:22 2 Koningen 13:23 2 Koningen 13:24 2 Koningen 13:25



2 Koningen 13:11 – Setting en kernvraag
Toen Elia of een tijdgenoot van Elisha niet rechtstreeks aan de macht was, blijft de koning van Israël in zijn houding tegenover God onveranderd: hij doet wat kwaad is in de ogen des HEEREN en wijkt niet af van de zonden van Jerobeam, den zoon van Nebat, die Israël zondigen deed. Deze zin benadrukt een patroon: het volk blijft op dezelfde koers lopen, ondanks waarschuwingen en hervormingen, en de koning regeert naar eigen goeddunken in plaats van naar Gods wil.
Wat de tekst onthult over God en het geloof
Het laatste deel laat zien dat Gods oordeel en trouw tussen de lijnen door blijven bestaan: ongeacht menselijke wankelingen, blijft God waakzaam en vermaant Hij Zijn volk. De herhaalde verwijzing naar Jerobeam wijst op een herinnering aan historische zonden en consequent volhouden van afgoderij. Het houdt ons voor dat bekering en gehoorzaamheid niet vanzelfsprekend zijn; de mens is verantwoordelijk voor het afwijken of vasthouden aan het heilbrengende verbond.
Belangrijke woorden en beelden verduidelijkt
Verwant bijbelse passages (korte verwijzingen en werking)
- 2 Koningen 14:24 en 17:21-23 laten herhaaldelijk zien hoe koningen en volk worstelen met afwending van aanbidding van andere goden en met het behoud van het verbond.
- 2 Kronieken 36:14-16 illustreert hoe lange periode van ongehoorzaamheid toeleidt tot oordeel, maar ook tot hoop op vernieuwing onder Gods tuchtiging.
Toelichting: deze passages samen benadrukken het patroon van waarschuwing, verharding en uiteindelijke Genade wanneer een leermeester of volk tot inkeer komt.
Toepassing voor vandaag
De tekst daagt ons uit om kritisch te kijken naar ons eigen vertrouwen en onze aanbiddingspatronen. Leven naar Gods bestemming vraagt waakzaamheid en bewuste gehoorzaamheid, ook als onderliggende zaden van tekortkoming en verleiding aanwezig blijven. Juist in moeilijke tijden kan de vraag klinken: wie regeert in mijn hart – ikzelf of Gods Woord?
Korte kernpunten
Korte citaten (uit public-domain commentaren)
Adam Clarke: “Hij deed dat kwaad was in de ogen des HEEREN; hij wandelde daarin.”
Matthew Henry en Albert Barnes zijn bekend om soortgelijke waarschuwende uitspraken over vasthouden aan zonde en ongehoorzaamheid, maar exacte korte citaten uit deze teksten zijn beperkt beschikbaar in dit formaat. De samenvatting hier weerspiegelt hun algemene lijnen: oproep tot bekering en waakzaamheid tegen afvalligheid.