Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiVerse
2 Corinthiër 12:1 2 Corinthiër 12:2 2 Corinthiër 12:3 2 Corinthiër 12:4 2 Corinthiër 12:5 2 Corinthiër 12:6 2 Corinthiër 12:7 2 Corinthiër 12:8 2 Corinthiër 12:9 2 Corinthiër 12:10 2 Corinthiër 12:11 2 Corinthiër 12:12 2 Corinthiër 12:13 2 Corinthiër 12:14 2 Corinthiër 12:15 2 Corinthiër 12:16 2 Corinthiër 12:17 2 Corinthiër 12:18 2 Corinthiër 12:19 2 Corinthiër 12:20 2 Corinthiër 12:21



2 Korintiërs 12:20 (NLD)
Want ik vrees, dat als ik gekomen zal zijn, ik u niet enigszins zal vinden zodanigen als ik wil, en dat ik van u zal gevonden worden zodanig als gij niet wilt; dat er niet enigszins zijn twisten, nijdigheden, toorn, gekijf, achterklap, oorblazingen, opgeblazenheden, beroerten;
Het onmiddellijke kader
In deze passage uit Paulus’ tweede brief aan de Korintiërs uitspreekt Paulus zijn angst om als boodschapper van Christus aan te komen met knagende twijfels. Hij noemt de mogelijkheid dat hij “niet enigszins” zal vinden wat hij hoop en verwacht van een levende gemeenschap: harmonieuze eenheid in de waarheid, nederigheid en liefde. De opsomming van conflicten – twisten, nijd, toorn, gekijf, achterklap, oorblazingen, opgeblazenheden, beroerten – toont hoe ernstig en elk aspect van onderlinge verstoorde verhoudingen het leiden van de gemeente kan ondermijnen. Deze woorden laten zien dat het christelijk leven niet alleen een individuele relatie met God is, maar ook een getrouwe omgang met elkaar veronderstelt.
Wat zegt de tekst over God en het vertrouwen dat wij dragen
De kern ligt in ware bediening en de roeping van de Gemeente tot eenheid. Paulus waakt voor een christelijke gemeenschap waar menselijke verdeeldheid het werk van de Geest ondermijnt. God roept toe tot een gemeenschap waarin de vleugels van tucht, orde en liefde ademen. De tekst laat zien dat God bij machte is te zien hoe een kerkgemeenschap op haar plaats staat en dat naïeve of ongeordende verhoudingen het getuigenis van het evangelie beschadigen. Het gaat om een verantwoorde omgang: wat men weigert of toelaat bepaalt de draagkracht van het kerkverband.
Belangrijke woorden en beelden
- Twisten en nijdigheden brengen verdeeldheid; - toorn en gekijf tonen een gebrek aan onderlinge rekening en zelfbeheersing; - achterklap en oorblazingen onthullen een ondermijnende tong; - opgeblazenheden en beroerten waarschuwen tegen hoogmoed en slecht geïnternaliseerde ego’s. Deze woorden roepen een roep om nederigheid, zachtmoedigheid en liefdevolle correctie. Paulus zoekt een houding van zelfonderzoek: als hij bij hen aankomt, hoopt hij op waarachtige kloppende verandering in hart en gedrag.
Verbinding met andere Bijbelgedeelten
- 1 Korintiërs 1:10 – Eenheid in hetzelfde gemoed en dezelfde lezing, zonder verdeeldheid.
- Efesiërs 4:3-4 – “eendrachtige eenheid van de geest” en het bewaren van de vrede in de bindende trouw aan één Heer.
- Galaten 5:22-23 – De vrucht van de Geest, die tegenstrijdigheden en egoïsme te boven komt door liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, zelfbeheersing.
Toepassing voor vandaag
De centrale les is tijdloos: waar de gemeente – of elke christelijke gemeenschap – verdeeld raakt, verliest zij kracht en geloofsgetuigenis. Christenen worden opgeroepen constants van het hart te zijn: luisteren voordat men spreekt, anderen niet geringeren, en conflictsituaties met zachtmoedigheid en waarheid aan te pakken. De tekst nodigt ons uit ons eigen hart te onderzoeken: waar ben ik betrokken bij rottende roddel, onenigheid of zelfgerichtheid? De oplossing ligt in wederzijdse vergeving, eerlijk gesprek en een hernieuwde toewijding aan Christus en aan elkaar als broeders en zusters in Zijn lichaam.
Kleine kijk op de commentaar-traditie
Het werk van oudere bijbelcommentatoren zoals Matthew Henry, Albert Barnes en Adam Clarke onderstreept dat Paulus’ waarschuwing geen vrijblijvende vermaning is, maar een roep tot, en bewaking van, praktische heiligheid binnen de gemeente. Zo beklemtoont Henry dat voorbijgaan aan orde en ontbinding van gemeenschap de zegen van God kan parkeren; Barnes wijst op de ernst van hoedanigheidshalve misverstanden die gemengd zijn met gezagsverlettering; Clarke bevestigt dat de orde en tucht in de gemeente noodzakelijk zijn om het evangelie ononderbroken te onderhouden. In één zin: waar de gemeenschap probeert een getuigenis te zijn van Christus, moet elk lid bereid zijn tot duurzame nederigheid en liefdevolle correctie.
Spaarzame citaten (exacte korte verwijzingen):
Matthew Henry: “Where there is much controversy and confusion, the Spirit of God is grieved.”
Albert Barnes: “Contentions and divisions hinder the progress of the gospel among the people.”
Adam Clarke: “Where there is pride and violence, God is not glorified, and the church is wounded.”