1 Korintiërs 1:23 (NLD): Het gekruisigde Christus prediken

Instantie van tekst: In dit hoofdstuk reageert de apostel Paulus op verdeeldheid onder de gemeente in Korinte. Het naderen van de boodschap is niet omdat Paulus zichzelf zo’n interessante spreker vindt, maar omdat onder de prediking van het evangelie Christus centraal staat, zelfs als dat samengaat met controverse en tegenstand.

Wat de tekst ons leert over God en het geloof

De cruciale onthulling is dat Gods wijze weg in het evangelie een kruistochtig pad is: het punt van zonden vergeving en verzoening ligt in Christus’ gekruisigd zijn. Voor aten en verloorder is dit een teken van Gods genade die de mens niet via menselijke wijsheid maakt, maar via het alleen-gerechtvaardigde geloof in het offer. Het kruis toont zowel de hoon van een verzet tegen God als de wijsheid van God die zondaren redt door Christus alleen.

Belangrijke woorden en beelden

- Prediken Christus: de boodschap draait niet om menselijke eruditie of politieke vermogens, maar om een persoon en zijn werk.

- Den Gekruisigde: een paradox voor velen – de kracht van God in zwakte, de verzoening door lijden.

- Een ergernis bij Joden: de verwachting van een machtige Messias botst met het feit dat deze Messias lijdend en zelfs gekruisigd werd.

- Een dwaasheid bij Grieken: wijsheid en logica kunnen het radicale karakter van het evangelie niet volledig bevatten; het gebeurt door geloof, niet door menselijke reden.

Verwant bijbelgedeelten

- Handelingen 4:12: er is geen andere naam onder de hemel waardoor wij zalig worden; het kruis blijft het centrumpunt van redding. De combinatie van geloof en getuigenis onder druk laat zien hoe Gods kracht in Zwakte verschijnt.

- Romeinen 1:16: het evangelie is de kracht van God tot redding voor ieder die gelooft; de kracht ligt niet in menselijke presentaties maar in Christus enkel.

- Galaten 6:14: het kruis van Christus is voor Paulus een roem om niets anders te roemen dan in het kruisen van de Heer Jezus Christus.

Toepassing voor vandaag

De boodschap blijft: God werkt door wat de wereld als dwaas en zwak ziet. Gemeenten worden opgeroepen tot een prediking die duidelijk maakt dat redding en wijsheid in Christus liggen, ook al roept dat weerstand op – in onze cultuur, in ons eigen hart, en in relaties met mensen die andere verwachtingen hebben. Wees bereid tot belijdenis van afhankelijkheid van Gods Woord, en laat het kruis ons leiden in hoe we evangelie delen: niet met eigen bravoure, maar met nederige, op Christus gerichte prediking.

Aanhaling uit oudere commentaren (samengevat): Matthew Henry benadrukt dat het kruis de wijsheid van God toonde tegenover de menselijke trots; Albert Barnes wijst op de paradox: kracht in zwakte en wijsheid in zwakke schijn; Adam Clarke wijst op de bestemming van de prediking als getuigenis van Christus en zijn verzoening. Deze stemmen samen onderstrepen dat de kern van het evangelie niet ligt in menselijke subtiliteit, maar in Christus gekruisigd en opgewekt tot nieuw leven.

Samenvatting: De prediking van Christus, de gekruisigde, blijft de centrale boodschap ondanks tegenstand. God toont zijn kracht en wijsheid juist in het kruis, zodat het geloof van de gelovigen niet berust op menselijke redenen maar op Christus alleen.