Old Testament
Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium Jozua Richtere Ruth 1 Samuël 2 Samuël 1 Koningen 2 Koningen 1 Kronieken 2 Kronieken Ezra Nehemia Esther Job Psalmen Spreuken Prediker Hooglied Jesaja Jeremia Klaagliederen Ezechiël Daniël Hosea Joël Amos Obadja Jona Micha Nahum Habakuk Zefanja Haggaï Zacharia MaleachiChapter
1 Kronieken 1 1 Kronieken 2 1 Kronieken 3 1 Kronieken 4 1 Kronieken 5 1 Kronieken 6 1 Kronieken 7 1 Kronieken 8 1 Kronieken 9 1 Kronieken 10 1 Kronieken 11 1 Kronieken 12 1 Kronieken 13 1 Kronieken 14 1 Kronieken 15 1 Kronieken 16 1 Kronieken 17 1 Kronieken 18 1 Kronieken 19 1 Kronieken 20 1 Kronieken 21 1 Kronieken 22 1 Kronieken 23 1 Kronieken 24 1 Kronieken 25 1 Kronieken 26 1 Kronieken 27 1 Kronieken 28 1 Kronieken 29Verse
1 Kronieken 2:1 1 Kronieken 2:2 1 Kronieken 2:3 1 Kronieken 2:4 1 Kronieken 2:5 1 Kronieken 2:6 1 Kronieken 2:7 1 Kronieken 2:8 1 Kronieken 2:9 1 Kronieken 2:10 1 Kronieken 2:11 1 Kronieken 2:12 1 Kronieken 2:13 1 Kronieken 2:14 1 Kronieken 2:15 1 Kronieken 2:16 1 Kronieken 2:17 1 Kronieken 2:18 1 Kronieken 2:19 1 Kronieken 2:20 1 Kronieken 2:21 1 Kronieken 2:22 1 Kronieken 2:23 1 Kronieken 2:24 1 Kronieken 2:25 1 Kronieken 2:26 1 Kronieken 2:27 1 Kronieken 2:28 1 Kronieken 2:29 1 Kronieken 2:30 1 Kronieken 2:31 1 Kronieken 2:32 1 Kronieken 2:33 1 Kronieken 2:34 1 Kronieken 2:35 1 Kronieken 2:36 1 Kronieken 2:37 1 Kronieken 2:38 1 Kronieken 2:39 1 Kronieken 2:40 1 Kronieken 2:41 1 Kronieken 2:42 1 Kronieken 2:43 1 Kronieken 2:44 1 Kronieken 2:45 1 Kronieken 2:46 1 Kronieken 2:47 1 Kronieken 2:48 1 Kronieken 2:49 1 Kronieken 2:50 1 Kronieken 2:51 1 Kronieken 2:52 1 Kronieken 2:53 1 Kronieken 2:54 1 Kronieken 2:55



Kernbetekenis
Segub, zoon van Jair, erfde een afzonderlijke erfenis: hij werd heer over drie en twintig steden in het land Gilead. De tekst markeert zowel Segubs specifieke erfdeel als de geografische omvang van zijn gebied.
Context en achtergrond
Deze passage bevindt zich in de genealogische en territoriale lijsten van 1 Kronieken, waar koninklijke en stamverbanden worden verduidelijkt ten behoeve van Israëls geschiedenis en erfopvolging. Gilead ligt ten oosten van de Jordaan, in de streken die later in Israëls geschiedenis een bijzondere status kregen. Segub wordt genoemd als een nakomeling in de lijn van Manasse en als erfgenaam betrokken bij de verdeling van steden en gebieden. De vermelding van 23 steden wijst op een uitgebreide maar specifieke grondgebiedsverdeling, wat duidt op de ordening en organisatie van het land in die periode.
Interpretatieve notities
- Het noemen van Segub als eigenaar van deze steden duidt op schriftelijk vastgelegde erfopvolging en bestuurlijke orde. De steden fungeerden mogelijk als dorpen met versterkte plaatsen, bedoeld voor wonen, landbouw en defensie.
- Het feit dat deze steden in het land Gilead liggen, benadrukt de oostelijke grenzen van Israëls grondgebied en de verbinding met de stam Manasse. Het toont tevens de rol van regionale bestuurders bij het organiseren van het volk in kleinere eenheden onder koninklijk toezicht.
Thema’s op een rij
Cross-referenties en korte toelichting
1) Numeri 32:33-42 – Toont hoe erfgebieden aan stammen en families werden toegewezen en waarin steden als veiligstedelijk bezit konden optreden. De passage helpt begrijpen waarom steden aan Segub zijn toegewezen als onderdeel van een definitieve verdeling.
2) Jozua 13:25-26 – Somt gebieden op de oostelijke Jordaan op die aan verschillende families werden beloofd; verduidelijkt de geografische logica achter toewijzingen in Gilead.
3) 1 Kronieken 6:70-71 – Verbindt priestelijke en stedelijke erfdeelverdeling met andere families en functies in de bredere Israëlitische geschiedenis.
Verbinding met de gehele bijbeltekst
De vermelding van Segub sluit aan bij het patroon van bevestigde erfenissen en ordening in het volk van God. Het herinnert aan de soberheid van erfopvolging als bindmiddel van gemeenschap en goddelijke ordening, in tegenstelling tot rumoer uit eigen wil.
Praktische overweging
Het verhaal onderstreept dat Gods volk geborgen werd door duidelijke grenzen en toegewezen plaatsen. Voor gelovigen vandaag kan dit oproepen tot waardering voor orde, verantwoordelijkheid en zorg voor wat aan ons is toevertrouwd—onze huizen, gemeenschappen en roepingen—zonder eigenwijsheid te overschrijden.